Аль Имран сүрәсе — Аять 128

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ләйсә ләкә минәл-әмри шәйъ — сиңа бу эштән һичнәрсә юк, ягъни хөкем итү, хәл итү синең кулыңда түгел.
• әү йәтүбә галәйһим — яки Аллаһ аларның тәүбәсен кабул итәр, ягъни аларны Исламга күндерер.
• әү йөгәззибәһүм — яки аларны ґәзаплыйр.
• фәиннәһүм золимүн — чөнки алар үзләренә золым итүчеләр.

Аять тәфсире:

Ухуд сугышында мөшрикләрнең башлыкларына нисбәтән Пәйгамбәргә (с.г.в.) аларны һәлак итүне теләп дога кылгач, Аллаһы Тәгалә бу аятьне иңдерде. Әй, Пәйгамбәр! Сиңа бәндәләрнең эшеннән һичнәрсә юк — аларны җәзалау яки кичерү синең ихтыярыңда түгел. Барлык эш Аллаһы Тәгалә кулында. Ул теләсә — аларның күңелләрен Исламга ачар, тәүбә итүләрен насыйп итәр һәм аларны гафу итәр. Әгәр алар имансызлыкта калсалар, Аллаһы аларны дөньяда да, ахирәттә дә ґәзаплыйр. Бу ґәзап — аларның көферлекләре һәм золымнары өчен гадел җәза, чөнки алар үзләренә һәм кешеләргә золым итүчеләр. Пәйгамбәрнең (с.г.в.) бу эштә бернинди роле юк — ул бары тик Аллаһының илчесе, аның бурычы — кешеләрне Аллаһ юлына чакыру һәм алар белән көрәшү. Хөкем итү, кичерү яки ґәзаплау — бары тик Аллаһыга гына хас.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә Аллаһы Тәгаләнең бөеклеген һәм аның барлык эшләрдә бердәнбер хаким икәнен өйрәтә. Пәйгамбәрнең (с.г.в.) үзенә дә хөкем итү хокукы бирелмәгән икән, безнең кешеләргә нисбәтән хөкем чыгару — һич тә безнең эшебез түгел. Без Аллаһының рәхмәтенә өмет итәргә һәм аның ґәзабыннан куркырга тиешбез. Моннан шулай ук Аллаһының тәүбә капкасы һәрвакыт ачык икәне күренә — кеше гөнаһлы булса да, тәүбә итсә, Аллаһ аны кичерә. Ә инде кем дәвамлы рәвештә золым итсә, аның җәзасы да гадел булачак. Бу аять безне Аллаһының кодрәтенә ышанырга, аның хөкеменә риза булырга һәм бәндәләргә карата рәхимлелек күрсәтергә өнди.