Сураи Аль Имран Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ва то мӯъминонро покиза гардонад ва кофиронро нобуд созад.

Аль Имран · 141/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ ۝١٤١

🔤 Transliteration

Wa liyumahhisal laahul lazeena aamanoo wa yamhaqal kaafireen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

ва то мӯъминонро покиза гардонад ва кофиронро нобуд созад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

يُمَحِّصَ: пок кардан, тоза кардан, озод намудан аз айбҳо ва гуноҳҳо.
يَمْحَقَ: нест кардан, маҳв намудан, решакан кардан.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи суханон дар бораи ҷанги Уҳуд ва ҳикматҳои он аст. Худованди Мутаъол мефармояд, ки ин шикаст ва озмоиш барои он буд, ки мӯъминон пок гарданд ва аз гуноҳҳояшон тоза шаванд. Ҳамчунин, ин вазъият сабаб шуд, ки сафи мӯъминон аз мунофиқон ҷудо шавад ва онҳое, ки дар дилҳояшон дуруӣ буд, ошкор гарданд. Ва ниҳоят, ин ҷанг боиси нестӣ ва решакан шудани кофирон гардид. Яъне, агар кофирон мӯъминонро бикушанд, ин барои мӯъминон покӣ ва барои кофирон ҳалокат аст; ва агар мӯъминон кофиронро бикушанд, ин низ маҳв ва нестшавии онҳост. Ҳамин тавр, Худованд ҳикмати амиқе дар ин рӯйдодҳо гузоштааст, то мӯъминонро пок созад ва кофиронро нест кунад.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд мӯъминонро дӯст медорад ва онҳоро тавассути озмоишҳо пок месозад, то ба дараҷаи баландтар расида, гуноҳҳояшон бахшида шавад.
Озмоишҳо ва сахтиҳо воситаи ҷудо кардани мӯъминони ростқавл аз мунофиқон аст, то ҳақиқати ҳол ошкор гардад.
Пирӯзӣ ва шикаст ҳарду дар дасти Худованд аст ва ҳар яке ҳикмате дорад; барои мӯъминон покӣ ва барои кофирон ҳалокат.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба Худованд таваккал кунем ва донем, ки ҳамаи рӯйдодҳо барои хайри мӯъминон аст, ҳатто агар дар зоҳир ногувор бинамояд.
Ислом дини покӣ, ростӣ ва адолат аст; Худованд ҳақро пирӯз ва ботилро нест мекунад.

📜 Оят 139-143 — Сураи Аль Имран

139وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

Сустӣ макунед ва андӯҳгин мабошед, зеро агар имон оварда бошед, шумо ғолиб ҳастед.

140إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ ۚ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاءَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ

Агар бар шумо захме расид, ба он қавм низ ҳамчунон захме расидааст. Ва ин рӯзгор аст, ки ҳар дам онро бар муроди касе мегардонем, то Худо касонеро, ки имон овардаанд, бишиносад ва аз шумо гувоҳон гирад. Ва Худо ситамкоронро дӯст надорад,

141وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ

ва то мӯъминонро покиза гардонад ва кофиронро нобуд созад.

142أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ

Оё гумон доред, ки ба биҳишт хоҳед рафт ва ҳол он ки ҳанӯз Худо маълум накардааст, ки аз миёни шумо чӣ касоне ҷиҳод мекунанд ва чӣ касоне сабр мекунанд?

143وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ

Пеш аз он ки маргатон фаро расад, орзуи марг макардед, инак маргро дидед ва дар он менигаред!

← Оят 140 📖 Аль Имран Оят 142 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

141Оят

Тарҷума — Аль Имран 141

Сураи Аль Имран Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ва то мӯъминонро покиза гардонад ва кофиронро нобуд созад.

Сураи Оят 141/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 139–143. Ба Тоҷикӣ: Русский.