Surja Ali-Imran — Ajet 151

Kuptimet e fjalëve:

• رُعْب (Rru'b): frikë e madhe, tmerr që mbush zemrën.
• سُلْطَانًا (Sulltan): argument, dëshmi, provë e qartë.
• مَأْوَاهُم (Me'vahum): vendbanimi i tyre, streha ku kthehen.
• مَثْوَى (Methva): vendqëndrim, vendbanim i përhershëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet besimtarëve me një premtim të sigurt: Ne do të hedhim në zemrat e atyre që mohuan frikë të madhe dhe tmerr. Kjo frikë nuk është e rastësishme, por vjen si pasojë e drejtë e veprës së tyre: sepse ata i shoqëruan Allahut zota të rremë, duke i adhuruar ata pa pasur asnjë argument apo provë nga ana e Allahut për këtë. Ata i ndoqën vetëm dëshirat dhe trillimet e tyre, pa asnjë bazë të vërtetë.

Kjo frikë u hidhet në zemrat e tyre në mënyrë që ata të mos kenë stabilitet dhe guxim përballë besimtarëve, madje edhe kur planifikojnë të kthehen për të sulmuar, frika i pengon. Ky është një ndihmë hyjnore për besimtarët.

Pastaj Allahu i Lartësuar përmend fundin e tyre në botën tjetër: vendbanimi i tyre përfundimtar është Zjarri i Xhehennemit, për shkak të padrejtësisë dhe armiqësisë së tyre ndaj të vërtetës dhe ndaj besimtarëve. Dhe sa i keq është ai vendbanim për keqbërësit!

Përfitimet nga Ajeti:

1. Frika në zemrat e armiqve është prej ndihmës së Allahut për besimtarët: Kur besimtari është i sinqertë në besimin e tij, Allahu i mbush zemrat e armiqve me frikë, edhe nëse armiqtë janë më të shumtë në numër dhe më të fortë në pajisje. Kjo i jep besimtarit qetësi dhe siguri se fitorja është nga Allahu.
2. Shirku (idhujtaria) është burimi i frikës dhe i poshtërimit: Ata që i shoqërojnë Allahut diçka tjetër pa asnjë provë, i nënshtrohen frikës dhe poshtërimit në këtë botë dhe në botën tjetër. Ndërsa besimtari që i përmbahet monoteizmit të pastër, gëzon siguri dhe qetësi.
3. Adhurimi duhet të bazohet vetëm në argument dhe udhëzim hyjnor: Njeriu nuk duhet të adhurojë askënd dhe asgjë tjetër përveç Allahut, sepse adhurimi i dikujt tjetër pa argument është padrejtësi e madhe dhe çon në dënim.
4. Zjarri është fundi i padrejtëve: Ky ajet na kujton se çdo padrejtësi ka një fund të keq, dhe se Allahu nuk i lë padrejtësit pa i ndëshkuar, qoftë në këtë botë me frikë dhe poshtërim, qoftë në botën tjetër me zjarr.
5. Shpresa dhe inkurajimi për besimtarët: Ky ajet i mbush zemrat e besimtarëve me shpresë dhe guxim, sepse Allahu është me ta dhe i mbron ata nga armiqtë e tyre, duke u hedhur frikë në zemrat e atyre që kundërshtojnë të vërtetën.