ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 151

የቃላት ማብራሪያ፦

• ሰኑልቂ (سَنُلْقِي)፦ በእርግጥ እንጥላለን፣ እንጨምራለን ማለት ነው።
• አር-ሩዕብ (الرُّعْب)፦ ከፍተኛ ፍርሃት፣ ልብን የሚንቀጠቀጥ ሽብር ማለት ነው።
• ሱልጣነን (سُلْطَانًا)፦ ማስረጃ፣ አስረጅ ወይም ግልጽ ማስረጃ ማለት ነው።
• መእዋሁም (مَأْوَاهُم)፦ የሚመለሱበት፣ የሚያርፉበት ስፍራ ማለት ነው።
• መሥዋ (مَثْوَى)፦ መኖሪያ፣ መቀመጫ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እና ለሙእሚኖች የሰጠው ታላቅ የድል ቃል ኪዳን ይህ ነው። እርሱ ከፍተኛ ኃያል አምላክ ነውና በእርሱ የሚክዱትን ሰዎች ልብ ውስጥ ግዙፍ ፍርሃትን ይጥላል። ይህ ፍርሃት ከእነሱ የመጣ አይደለም፤ ከአላህ የመጣ ነው። ለምን እንዲህ ሆነ? ምክንያቱም እነሱ አላህን በማጋራት ከእርሱ ጋር ሌሎችን አምላኮች አድርገው ስለሚያመልኩ ነው። እነዚህን የራሳቸው ምኞት የፈጠሩትን አምላኮች ለማምለክ ከአላህ የተላከ ማስረጃም ሆነ አስረጅ የላቸውም። ይህ ድርጊታቸው ፍትሕ የሌለው እና መሠረት የሌለው ነው።

ስለዚህ አላህ በዚህ ዓለም ላይ ልቦቻቸውን በፍርሃት ሞላባቸው፤ ሙእሚኖችን ለመዋጋት አቅም አጡ። በኡሕድ ጦርነት በኋላ ወደ መካ ተመልሰው ነበር፤ ከዚያም ተመልሰው ሙስሊሞችን ለማጥፋት አሰቡ። ነገር ግን አላህ በልቦቻቸው ውስጥ ፍርሃትን ጣለባቸው፤ ስለዚህ ተመልሰው መምጣት አልቻሉም። ይህ የአላህ ኃይል እና ለሙእሚኖች የሰጠው ድጋፍ ማሳያ ነው።

የእነሱ የመጨረሻ መመለሻ ግን እሳት ናት። በዚያ ውስጥ ይኖራሉ፣ መከራንም ይቀምሳሉ። ይህ መኖሪያቸው እጅግ የከፋ ነው። እነሱ ራሳቸውን የበደሉ፣ አላህን የተላለፉ እና ከእርሱ ጋር ሌሎችን ያጋሩ ሰዎች ናቸውና። የበደለኞች መጨረሻ መኖሪያ እሳት መሆኗ ምንኛ አስከፊ ነው!

ይህ አንቀጽ ለሙእሚኖች ታላቅ መጽናኛ እና ተስፋ ነው። አላህ ሁሉን የሚችል አምላክ ነው፤ የሚክዱትን ሰዎች ልብ ውስጥ ፍርሃትን ይጥላል፤ ሙእሚኖችንም ይጠብቃል። ስለዚህ ሙእሚኖች በአላህ ላይ ይመኩ፣ በእርሱ ብቻ ይተማመኑ፣ ከእርሱ ጋር ማንንም አያጋሩ። ይህ አንቀጽ የአላህን ኃይል፣ ጥበብ እና ፍትሕ ያሳያል። አላህ የሚያጋሩ ሰዎች በዚህ ዓለምም በመጨረሻውም አለም ከሽፋን አይወጡም። እኛ ደግሞ አላህን ብቻ እናመልክ፣ ከእርሱ ጋር ማንንም አናጋራ፣ በእርሱ ላይ እንመካ። ይህ የተወረደው ቁርአን ለሰው ልጆች ሁሉ መመሪያ እና ብርሃን ነው። እናንተ ሰዎች ሆይ! ወደ አላህ ተመለሱ፣ ቃሉን አዳምጡ፣ በእርሱ መንገድ ተመሩ። ይህ ቁርአን ልቦችን የሚያበራ፣ ነፍሶችን የሚያድን እና ወደ ዘላለማዊ ደስታ የሚመራ ነው። አላህ ሁሉን የሚያውቅ እና ሁሉን የሚችል አምላክ ነው።