سوره آل عمران آيت 152 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ بيشڪ الله اوھان سان پنھنجو وعدو سچو ڪيو آھي…

آل عمران · 152/200

ترجمو لکڻ — سوره آل عمران

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ۝١٥٢

🔤 Transliteration

Wa laqad sadaqakumul laahu wa`dahooo iz tahussoo nahum bi iznihee hattaaa izaa fashiltim wa tanaaza`tum fil amri wa `asaitum mim ba`di maaa araakum maa tuhibboon; minkum mai yureedud dunyaa wa minkum mai yureedul Aakhirah; summa sarafakum `anhum sarafakum `anhum liyabtaliyakum wa laqad `afaa `ankum; wallaahu zoo fadlin `alal mu`mineen

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ بيشڪ الله اوھان سان پنھنجو وعدو سچو ڪيو آھي جڏھن ته اُنھن (ڪافرن) کي ايستائين سندس حُڪم سان ڪُٺوَ، جيستائين بي ھمت ٿيؤ ۽ ڪم (پوري ڪرڻ) ۾ تڪرار ڪيوَ ۽ جيڪي دوست رکندا ھيؤ سو اوھان کي ڏيکاريائين تنھن کانپوءِ بي فرماني ڪيوَ، اوھان مان ڪو (اھڙو) آھي جو دُنيا کي گھرندو آھي ۽ اوھان مان ڪو (اھڙو) آھي جو آخرت کي گھرندو آھي، وري اوھان کي اُنھن کان ھن لاءِ ڦيرايائين ته اوھان کي پرکي، ۽ بيشڪ اوھان کي معافي ڏنائين، ۽ الله مؤمنن تي فضل ڪرڻ وارو آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهہ لفظن جي معنيٰ:

* تَحُسُّونَهُم: اوھين کين قتل ڪري رهيا ھئو، ٽڪرائجي ماريندا ھئو.

* فَشِلْتُمْ: اوھين ڪمزور ۽ بيھمتا ٿي ويا، دل ھارِي ويٺا.

* تَنَازَعْتُمْ: اوھان ۾ اختلاف پيدا ٿيو، ھڪ ٻئي سان تڪرار ڪيو.

* صَرَفَكُمْ: الله اوھان کي موٽائي ڦيرائي ڇڏيو.

* لِيَبْتَلِيَكُمْ: ته اوھان کي پرکي ۽ آزمائي.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ مسلمانن کي خطاب ڪندي فرمايو ته اوھان سان جيڪو واعدو ڪيو ويو ھو، يعني دشمنن تي فتح ۽ غلبي جو واعدو، سو الله پورو ڪري ڏيکاريو. اھو وقت ياد ڪريو جڏھن اوھين الله جي حڪم ۽ مدد سان ڪافرن کي تمام گھڻو قتل ڪري رهيا ھئو ۽ کين ڀڄائي رهيا ھئو. اوھان جي ھٿن ۾ فتح ھئي ۽ اوھان کي اھو سڀ ڪجهہ نظر اچي رهيو ھو جيڪو اوھين چاھيو ٿي، يعني مالِ غنيمت ۽ دشمن جي شڪست.

پر پوءِ اوھان کان اھو ئي سبب ٿي ويو جو اوھان جي دلين ۾ ڪمزوري ۽ بيھمتائي پيدا ٿي وئي، اوھان پاڻ ۾ اختلاف ڪيو ۽ تڪرار ڪيو ته اسان پنھنجي جاءِ تي بيٺل رھون يا نه، ۽ اوھان پنھنجي نبي ڪريم ﷺ جي حڪم جي خلاف ورزي ڪئي. اھو سڀ ڪجهہ اوھان کان انھيءَ کان پوءِ ٿيو جو الله اوھان کي اوھان جي مرضيءَ جو نتيجو ڏيکاري چڪو ھو، يعني فتح ۽ ڪاميابي.

اوھان مان ڪي ماڻھو اھڙا ھئا جيڪي دنيا جي فائدي، يعني مالِ غنيمت گڏ ڪرڻ جا طلبگار ھئا، ۽ ڪي اھڙا به ھئا جيڪي آخرت جو ثواب ۽ الله جي رضا جا طلبگار ھئا. پوءِ الله تعاليٰ اوھان کي دشمن کان موٽائي ڦيرائي ڇڏيو ۽ کين اوھان تي غلبي ڏني، ته جيئن اوھان کي پرکي ۽ آزمائي، ته ڪير صبر ڪرڻ وارو آھي ۽ ڪير پنھنجي پيرن کان ڦري ٿو.

ان کان پوءِ الله تعاليٰ اوھان کي معاف ڪري ڇڏيو، ڇاڪاڻ ته اوھان پنھنجي غلطي تي پشيمان ٿيا ۽ توبھہ ڪئي. ۽ الله تعاليٰ مؤمنن تي وڏو فضل ۽ ٻاجھہ وارو آھي، جو ھن اوھان کي معاف ڪيو، اوھان جي گناھن کي بخش ڏنو ۽ اوھان کي ايمان جي نعمت سان نوازيو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

* الله جو واعدو سچو آھي: الله تعاليٰ پنھنجي مؤمن ٻانھن سان ڪيل واعدو ضرور پورو ڪري ٿو. جيڪڏھن ڪڏھن نتيجو سامھون نه ٿو اچي ته ان جو سبب اسان جي پنھنجي ڪوتاھي ۽ غلطي ھوندي آھي، نه ته الله جو واعدو ڪڏھن به غلط نٿو ٿئي.

* اطاعت ۽ اتحاد ۾ ڪاميابي آھي: فتح ۽ ڪاميابي ان ۾ آھي ته اسان الله ۽ سندس رسول ﷺ جي اطاعت ڪريون ۽ پاڻ ۾ متحد رھون. اختلاف ۽ نافرماني ئي ناڪامي ۽ شڪست جو سبب بڻجي ٿي.

* نيّت جي صفائي ضروري آھي: هر عمل جي بنياد نيّت آھي. دنيا جي لالچ ۾ پئي آخرت جو مقصد وڃائجي نه گھرجي. آخرت جي طلب ۽ الله جي رضا جو ارادو ئي اسان کي ثابت قدم رکي ٿو.

* مشڪلون ۽ آزمائشون الله جي طرفان آھن: دنيا ۾ جيڪي به مشڪلون ۽ آزمائشون اچن ٿيون، سي الله جي طرفان اسان جي پرک لاءِ آھن. انھن ۾ صبر ڪرڻ ۽ الله تي ڀروسو رکڻ گھرجي.

* الله معاف ڪرڻ وارو ۽ ٻاجھہ وارو آھي: جيڪڏھن انسان غلطي ڪري پوي ۽ پوءِ سچي دل سان توبھہ ڪري، ته الله تعاليٰ معاف ڪرڻ وارو ۽ ٻاجھہ ڪرڻ وارو آھي. هو پنھنجي مؤمن ٻانھن تي هميشہ فضل ۽ ڪرم ڪندو رھندو آھي. اھا ئي الله جي رحمت آھي جيڪا اسان کي هميشہ اميد ۽ اسلام سان محبت جوڙي رکي ٿي.

📜 آيت 150-154 — سوره آل عمران

150بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ

بلڪ الله اوھان جو سائين آھي، ۽ اُھو چڱو مدد ڏيندڙ آھي.

151سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا ۖ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ

ڪافرن جي دلين ۾ ھن سببان سگھو دھشت وجھنداسون جو الله سان اھڙيءَ شيءِ کي شريڪ ڪيائون جنھن لاءِ الله ڪا سَنَد نه لاٿي آھي، ۽ سندن جاءِ باہ آھي، ۽ (اُھو) ظالمن جو ھنڌ بڇڙو آھي.

152وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ

153۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

جڏھن اوھين پري ٿي ڀَڳؤ ۽ ڪنھن ھڪ تي (ڪنڌ ڦيري) نه ٿي واجھايوَ ۽ پيغمبر اوھان کي اوھان جي پُٺيان سڏيندو رھيو پوءِ (خداءِ) اوھان کي ڏک تي ڏک جو بدلو ڏنو (اِھو) ھن لاءِ ته جيڪي اوھان کان ٿي ويو نڪي تنھن تي ۽ جيڪي اوھان کي پھتو نڪي تنھن تي غمگين ٿيو، ۽ جيڪي اوھان ڪندا آھيو تنھن جي الله خبر رکندڙ آھي.

154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

وري ڏک کانپوءِ اوھان تي آرام (جا) اوجھراڪي (ھئي) لاٿائين جو اوھان مان ھڪ ٽوليءَ کي ڍڪيندي رھي ۽ ٻي ٽولي ھئي جنھن کي سندن نفسن غمگين ڪيو ھو ناحق جاھليت جو گمان الله تي ڀانيائون ٿي، چيائون ٿي ته اسان لاءِ اِنھيءَ ڪم مان ڇا ڪجھ (ٿيڻو) آھي، (اي پيغمبر) چؤ ته سڀ اختيار الله جو ئي آھي، جيڪي توتي پڌرو نه ڪندا آھن سو پنھنجين دلين ۾ لڪائيندا آھن، چوندا آھن ته جيڪڏھن اسان جي وس ۾ ڪجھ به ڪم ھجي ھا ته اسين ھِتِ نه ڪُسون ھا، (اي پيغمبر کين) چؤ ته جيڪڏھن اوھين پنھنجن گھرن ۾ ھجو ھا ته جن ڪُسڻ لکيل ھو سي ضرور پنھنجي ڪوس جي جاين ڏانھن نڪرن ھا، ۽ (ھن لاءِ) ته جيڪي اوھان جي سينن ۾ آھي سو الله پرکي ۽ جيڪي اوھان جي دلين ۾ آھي سو کرو ڪري، ۽ الله سينن وارو (ڀيد) ڄاڻندڙ آھي.

→ آيت 151 📖 آل عمران آيت 153 ←

آل عمرانقرآن فهرست

200آيت

MedinanRevelation

152آيت

ترجمو — آل عمران 152

سوره آل عمران آيت 152 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ بيشڪ الله اوھان سان پنھنجو وعدو سچو ڪيو آھي…

سوره آيت 152/200 — سوره آل عمران آل عمران (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره آل عمران ٻڌو, سوره آل عمران ترجمو, سوره آل عمران mp3, سوره آل عمران pdf. آيت 150–154. سنڌيءَ ۾: اردو.