Аль Имран сүрәсе — Аять 170

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَرِحِينَ — шатланучылар, сөенүчеләр.
• آتَاهُمُ — аларга бирде.
• مِن فَضْلِهِ — Үзенең юмартлыгыннан, игелегеннән.
• يَسْتَبْشِرُونَ — шатлыклы хәбәр көтәләр, сөенечле яңалыкка ышаналар.
• لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم — аларга (шәһитләргә) һаман ирешмәгәннәр, ягъни алардан соң калганнар.
• مِنْ خَلْفِهِمْ — аларның артыннан, алардан соң.
• أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ — аларга курку юк.
• وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ — һәм алар кайгырмыйлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең юлында һәлак булган шәһитләрнең хәлен сыйфатлый. Алар — тере, Аллаһы каршында ризыкләнүчеләр, һәм аларга бирелгән олугъ нигъмәтләрдән чиксез шатлык эчендәләр. Алар Аллаһының юмартлыгы белән аларга насыйп булган шәһадәт дәрәҗәсенә, Җәннәт нигъмәтләренә һәм Аллаһының ризалыгына ирешкәннәре өчен сөенәләр.

Моннан тыш, алар үзләреннән соң калган, әле аларга ирешмәгән дин кардәшләре — мөҗәһидләр турында да шатлыклы хәбәр көтәләр. Алар беләләр: әгәр бу кардәшләре дә Аллаһы юлында һәлак булсалар, алар да шул ук дәрәҗәгә, шул ук нигъмәтләргә ирешерләр. Шәһитләр аларның да үзләре кебек бәхетле булачакларына ышаналар һәм моның өчен алдан ук сөенәләр.

Алар шуны да беләләр: аларга киләчәктә — Ахирәттә — бернинди курку юк, чөнки алар Аллаһының рәхмәтенә ирешкәннәр. Һәм аларга дөньяда калдырып киткән нәрсәләре өчен дә кайгы юк, чөнки алар дөньяның үтә торган мал-мөлкәтеннән дә яхшырак, мәңгелек нигъмәтләргә ирештеләр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Шәһитләр үле түгел, ә тере — алар Аллаһы каршында хөрмәткә ирешкәннәр, бу мөэминнәргә зур юаныч бирә.
2. Аллаһы юлында һәлак булу — иң олугъ дәрәҗәләрнең берсе, ул кешене Җәннәт нигъмәтләренә ирештерә.
3. Мөэминнәр бер-берсенә карата мәхәббәт һәм дуслык саклыйлар, хәтта Ахирәттә дә алар бер-берсе өчен шатланалар.
4. Аллаһының рәхмәтенә ирешкән кеше өчен курку да, кайгы да юк — бу мөэминнәрне яхшылыкка өнди.
5. Җәннәт нигъмәтләре дөньядагы барлык шатлыклардан да өстенрәк, шуңа күрә аларга ирешү өчен тырышырга кирәк.