Surah Aal-Imran — Aya 170

Ma’anonin Kalmomi:

• فَرِحِينَ: Masu farin ciki da yalwa.
• آتَاهُمُ: Ya ba su.
• فَضْلِهِ: Karamarsa da falalarsa.
• يَسْتَبْشِرُونَ: Suna jin daɗi da albishir ga.
• لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم: Waɗanda ba su riske su ba (daga ’yan’uwansu da suka rage a duniya).
• مِّنْ خَلْفِهِمْ: Daga bãyansu (waɗanda suke nan a rayuwa bayan sun mutu).

Tafsiri:

Waɗannan shahidai (waɗanda suka mutu a hanya ta Allah) suna cikin farin ciki mai girma saboda abin da Allah Ya ba su na falala da karama, kamar shahada da daraja mai girma a wurin Allah, da kuma abubuwan ni’ima da suka samu a Aljanna. Suna kuma jin daɗi da albishir ga ’yan’uwansu musulmi waɗanda suka rage a duniya bayansu, waɗanda ba su riske su ba a mutuwa. Suna fata da jira cewa waɗannan ’yan’uwa, idan suka bi hanya ɗaya ta jihadi suka mutu a kan imani, za su sami irin wannan falala da daraja da suka samu. Suna kuma yi musu albishir da cewa babu wani tsoro a gare su game da abin da zai same su a lahira, kuma ba za su yi baƙin ciki ba a kan abin da ya ɓace musu na abubuwan duniya, domin sun sami mafi alheri a wurin Allah.

Fa’idodin Darasi:

1. Shahada a hanya ta Allah babbar daraja ce da ba za a iya kwatanta ta da wani abu ba; ita ce mafi girman falala da Allah ke ba wa bayinsa na musamman.
2. Mutuwa ba ita ce ƙarshen komai ba; waɗanda suka mutu a hanya ta Allah suna raye a wurin Allah, suna jin daɗi da ni’ima, kuma suna sane da halin ’yan’uwansu a duniya.
3. Ƙauna da zumunci tsakanin muminai ba ya ƙarewa da mutuwa; shahidai suna son alheri ga ’yan’uwansu da suka rage, suna fata su sami nasara kamar su.
4. Babu tsoro a kan mumini mai aiki da imani a lahira, kuma ba ya baƙin ciki a kan abin da ya ɓace masa na duniya, domin abin da yake jira a gaba shi ne mafi alheri da dawwama.
5. Wannan yana ƙarfafa muminai su himmatu ga jihadi da sadaukarwa, domin sanin cewa akwai lada mai girma da kuma matsayi mai ɗaukaka a wurin Allah.