سورت آل عمران — آیت 97

د کلمو معناګانې:

• مقام ابراهيم: هغه ډبره چې حضرت ابراهيم عليه السلام پرې ولاړ و کله چې يې د کعبې دېوالونه پورته کول.
• آمناً: له وېرې او ګواښ څخه خوندي.
• حج: د کعبې د زيارت او د حج د مناسکو د ادا کولو نيت.
• استطاع سبيلاً: د لارې توانايي، يعنې روغتيا، مالي وسايل او امنيتي لاره.

د آيت تفسير:

په دې سپېڅلي بيت (کعبې) کې ډېرې څرګندې نښې او دليلونه شته چې دا د الله تعالی له لوري ځانګړی او درناوی کوونکی ځای دی. له دغو نښو څخه يوه د حضرت ابراهيم عليه السلام مقام دی، چې هغه ډبره ده چې ابراهيم پرې ولاړ و کله چې يې د کعبې بنسټونه پورته کول. بله نښه دا ده چې څوک چې دې بيت ته ننوځي، له هر ډول وېرې او ګواښ څخه خوندي وي او هيڅوک يې نه ځوروي.

الله تعالی پر ټولو مسلمانانو دا فرض کړي دي چې که توانايي ولري (روغتيا، مالي وسايل او امنيتي لاره)، نو بايد د کعبې حج وکړي. څوک چې د حج فرضيت منکر شي يا يې په انکار سره کفر وکړي، نو الله تعالی له هغه او د نړۍ له ټولو خلکو څخه بې پروا دی، ځکه الله تعالی ځانته هيڅ اړتيا نه لري او د بندګانو د عبادت څخه بېخبره نه دی.

فايدې:

• دا آيت د کعبې د سپېڅلتيا او د هغې د درناوي څرګندونه کوي، چې مسلمانان بايد دې کور ته زياته مينه او درناوی ولري.
• د حج فرضيت د اسلام له مهمو ارکانو څخه دی، چې د مسلمانانو ترمنځ يووالی او برابري راولي.
• د حج په وسيله مسلمانان له ټولې نړۍ څخه راټولېږي او د خپل رب په عبادت سره روحاني سکون ترلاسه کوي.
• الله تعالی له خپلو بندګانو څخه بې پروا نه دی، خو که څوک د هغه د حکمونو څخه سرغړونه وکړي، نو تاوان يې يوازې پر ځان دی، نه پر الله تعالی.