سورت آل عمران — آیت 96

د کلمو معناګانې:

• بَيْت: دلته له مسجد يا د عبادت کور څخه عبارت دی.
• وُضِعَ: ایښودل شوی، يعنې بنسټ ايښودل شوی يا جوړ شوی.
• بِبَكَّةَ: بکه د مېکې يو نوم دی، او مېکې ته بکه ويل کېږي.
• مُبَارَكًا: هغه ځای چې په کې ښېګڼې او برکته ډېرې وي، او ثواب په کې څو چنده زيات وي.
• هُدًى: لارښوونه او د حق د پېژندلو وسيله.

د آيت تفسير:

الله تعالی فرمايي: بېشکه لومړنی کور چې د خلکو د عبادت لپاره په ځمکه کې جوړ شوی، هغه د الله کور (کعبه) دی چې په مېکه کې پروت دی. دا کور ډېر برکتناک دی، ځکه چې په هغه کې نېکۍ او ثوابونه څو چنده کېږي، رحمتونه راکوزېږي، او د خلکو لپاره د لارښوونې او هدايت سرچينه ده. دا بيت د ټولو نړيوالو لپاره هدايت دی، ځکه چې مسلمانان ورته مخ کوي په لمونځ کې، او د حج او عمرې لپاره ورځي، چې په دې سره د دوی دين او دنيا دواړه سمېږي. دا آيت د هغو يهودانو په رد کې نازل شوی چې ويل يې بيت المقدس زموږ قبله ده او له کعبې نه غوره او پخوانۍ ده، نو الله تعالی وفرمايل چې لومړنی کور چې د خلکو لپاره جوړ شوی هغه کعبه ده، نه بيت المقدس.

فايدې او سبقونه:

• دا آيت د کعبې د لوړ مقام او د هغې د فضيلت ښودنه کوي، چې دا د توحيد او عبادت لومړنی مرکز دی.
• کعبه د ټولو مسلمانانو د يووالي نښه ده، ځکه چې ټول مسلمانان پرته له توپيره ورته مخ کوي، او دا د اسلام د وحدت ښه بيلګه ده.
• په دې آيت کې د برکت او هدايت يادونه شوې، چې مؤمن ته د دې هيله ورکوي چې د دې کور زيارت وکړي او په دې سره د الله له رحمت او برکتونو برخهمن شي.
• دا آيت د اسلام د تاريخي حقانيت ښودنه کوي، چې کعبه له ټولو عبادت ځايونو نه مخکې جوړه شوې، او دا د مسلمانانو د قبلې د فضيلت ثبوت دی.