Sure Âl-i İmrân — Ayet 97

Kelime Anlamları:

• Âyâtün beyyinât: Apaçık, açık seçik deliller ve işaretler.
• Makâmü İbrâhîm: Hz. İbrahim'in, Kâbe'yi inşa ederken üzerine çıktığı ve ayak izleri bulunan makam taşı.
• Men dahalehû: Oraya (Harem-i Şerif'e) giren kimse.
• Emine: Güvende olur, korkudan emin olur.
• Haccü'l-beyt: Kâbe'yi ziyaret edip hac ibadetini yerine getirmek.
• İstetâa ileyhi sebîlâ: Oraya ulaşmaya güç yetirebilen, yol bulabilen kimse.
• Kefere: İnkâr etti, reddetti.

Tefsir:

Bu mübarek âyet, Allah'ın evi olan Kâbe'nin şerefini ve yüceliğini bizlere haber vermektedir. O kutlu beldede, Allah'ın kudretini ve azametini gösteren apaçık deliller, nişaneler vardır. Bunların en başında Makam-ı İbrahim gelir. Bu, Hz. İbrahim'in (aleyhisselam) oğlu Hz. İsmail ile birlikte Kâbe'nin duvarlarını yükseltirken üzerine bastığı mübarek taştır. Allah, bu taşı mucize olarak korumuş ve üzerinde Hz. İbrahim'in ayak izlerini bugüne kadar ulaştırmıştır. Bu taş, Allah'ın dostu olan bir peygamberin hatırasını yaşatan ve onun teslimiyetini, fedakârlığını bizlere hatırlatan müstesna bir nişanedir.

Yine bu mübarek beldenin bereketlerinden biri de şudur: Kim o Harem-i Şerif'e girerse, o kimse güven içinde olur. Orada canı ve malı emanettedir; kimse ona kötülük edemez. Bu, Allah'ın o kutsal mekâna verdiği özel bir güvencedir. Bu durum, İslam'ın güven ve emniyet dini olduğunu da gözler önüne serer; Müslüman, girdiği her yere güven götüren, kendisi de güven içinde yaşayan kimsedir.

Âyetin devamında ise Allah Teâlâ, kullarına çok büyük bir nimet ve şeref olan hac ibadetini farz kıldığını bildiriyor: "Gitmeye gücü yetenlerin o Beyt'i haccetmesi, Allah'ın insanlar üzerindeki hakkıdır." Bu, Allah'ın sonsuz rahmetinin bir tecellisidir. Kul, bu çağrıya icabet ederek dünyanın dört bir yanından akın akın O'nun evine koşar; günahlarından arınır, tertemiz bir kul olarak geri döner. Hac, Müslümanların kardeşliğinin, eşitliğinin ve Allah'a teslimiyetinin en büyük göstergesidir.

Ancak bu büyük ibadeti inkâr eden, onu hafife alan veya gücü yettiği halde terk eden kimse bilsin ki, Allah'ın bu ibadete ve kulların ibadetine ihtiyacı yoktur. Allah, bütün âlemlerden ve onların amellerinden müstağnidir. O, zengindir; kullarının ibadetine muhtaç değildir. Asıl muhtaç olan, bu rahmet kapısından mahrum kalan insandır. O halde ey Müslüman! Bu büyük nimete şükret, gücün yettiğinde bu çağrıya icabet et ve Allah'ın evini ziyaret ederek O'nun rızasını kazanmaya çalış. Unutma ki, bu dünyada Kâbe'ye koşanlar, ahirette Allah'ın huzuruna yüzü ak, günahlarından arınmış olarak varacaklardır.