Сураи Ар-Рум — Оят 3

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• أَدْنَى الْأَرْضِ: наздиктарин замини Рум ба сарзамини Форс, ки он сарзаминро «Ҷазира» мегӯянд ва дар байни дарёҳои Даҷла ва Фурот ҷойгир аст.
• غَلَبِهِمْ: мағлуб шудани онҳо, яъне шикасти Рум аз Форс.
• سَيَغْلِبُونَ: ба зудӣ ғалаба хоҳанд кард.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят хабар медиҳад, ки Форс бар Рум дар наздиктарин замини Рум ба сарзамини Форс — ки он сарзамин дар байни Даҷла ва Фурот воқеъ аст — ғалаба карданд. Вале Рум баъд аз ин шикаст ва мағлубият ба зудӣ бар Форс ғалаба хоҳанд кард. Ин ғалаба дар муддате рух медиҳад, ки на аз даҳ сол зиёдтар аст ва на аз се сол камтар. Ҳамаи корҳо — пеш аз ин пирӯзӣ ва баъд аз он — танҳо ба дасти Худованди Мутаъол аст. Ва он рӯзе, ки Рум бар Форс пирӯз мешавад, мӯъминон аз ёрии Худованд ба Рум шодмон мегарданд. Худованди Мутаъол ҳар касеро, ки бихоҳад, пирӯз мекунад ва ҳар касеро, ки бихоҳад, хор месозад. Ӯ Ғолиби шикастнопазир ва ба бандагони худ Меҳрубон аст. Ин хабар баъдҳо амалӣ шуд: Рум пас аз ҳафт сол бар Форс ғалаба кард ва мусулмонон аз ин пирӯзӣ шод шуданд, зеро Рум аҳли китоб буданд, ҳарчанд китоби худро таҳриф карда буданд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят мӯъҷизаи бузурги Қуръони Каримро нишон медиҳад, ки аз рӯйдодҳои оянда пеш аз вуқӯи онҳо хабар додааст ва ин хабар дақиқан амалӣ шудааст. Ин далели равшани он аст, ки Қуръон аз ҷониби Худованди доно ва ҳаким нозил шудааст.
• Ин оят ба мӯъминон тасаллӣ медиҳад, ки ҳарчанд гоҳе душманон пирӯз шаванд, оқибати некӯ барои аҳли ҳақ аст ва ёрии Худованд наздик аст.
• Ин оят моро меомӯзад, ки ҳамаи корҳо ба дасти Худованди Мутаъол аст ва Ӯ ҳар касеро, ки бихоҳад, пирӯз мекунад ва ҳар касеро, ки бихоҳад, хор месозад. Пас бояд танҳо ба Ӯ таваккул кунем ва аз Ӯ ёрӣ бихоҳем.
• Ин оят нишон медиҳад, ки мӯъминон бояд аз пирӯзии аҳли ҳақ шод шаванд, ҳатто агар онҳо мусулмон набошанд, аммо аҳли китоб бошанд ва бар зидди кофирони мушрик пирӯз шаванд.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки Қуръон китоби ҳидоят ва роҳнамост ва бояд онро бо дили кушод қабул кунем ва ба он амал намоем, то дар дунё ва охират комёб шавем.