Сураи Лукман — Оят 8

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• آمَنُوا (имон оварданд): яъне ба Аллоҳ ва Расули Ӯ (с) бо дил бовар карданд ва бо забон иқрор намуданд.
• عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ (амалҳои некӯро анҷом доданд): корҳои шоистае, ки Аллоҳ ва Расули Ӯ фармудаанд, ба ҷо оварданд.
• جَنَّاتُ النَّعِيمِ (боғҳои неъмат): боғҳои биҳиште, ки дар онҳо неъматҳои фаровон ва ҷовидона барои муъминон омода шудааст.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки касоне ба Ӯ ва Расули Ӯ имон овардаанд ва амалҳои шоистаеро, ки ба онҳо фармуда шудааст, ба ҷо овардаанд, барои онҳо боғҳои биҳишт омода аст, ки дар онҳо неъматҳои ҷовидона ва бепоён ҷойгир мебошанд. Онҳо дар ин боғҳо аз ҳар гуна неъматҳое, ки Аллоҳ барояшон муҳайё кардааст, баҳраманд мешаванд ва ин неъматҳо ҳеҷ гоҳ тамом намешаванд ва қатъ намегарданд. Ин подоши одилона ва бузургест барои онҳое, ки дар дунё ба Аллоҳ имон оварда, амалҳои некӯро анҷом додаанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки роҳи имон ва амали некӯ ба биҳишт ва неъматҳои ҷовидона мебарад, ки ин барои ҳар инсон орзуи бузург аст.
• Аллоҳ ваъда додааст, ки подоши муъминони некӯкорро ҳеҷ гоҳ зоеъ намекунад ва ин боиси умедворӣ ва оромии дил мегардад.
• Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба Аллоҳ имон оварда, амалҳои шоистаро анҷом диҳем, то ба ин неъматҳои бузург ноил гардем.
• Қуръон китобест, ки роҳи саодати дунё ва охиратро нишон медиҳад ва ба ҳар кас, ки ба он пайравӣ кунад, хушхабар медиҳад.
• Ин оят собит мекунад, ки адолати Аллоҳ комил аст ва ҳар кас ба андозаи амали худ подош мегирад, ва ин боиси эътимод ва муҳаббат ба дини ислом мегардад.