سورت سجده — آیت 16

د مهمو کلمو معنا:

• تَتَجَافَىٰ: ليريږي، پورته کېږي، جلا کېږي.
• جُنُوبُهُمْ: د هغوئ اړخونه، څنګلې.
• الْمَضَاجِعِ: د خوب ځايونه، بسترونه، فرشونه.

د آيت تفسير:

دا هغه مومنان دي چې د شپې له خوبه پاڅېږي او د الله تعالی د عبادت لپاره له خپلو نرمو بسترونو او ځايونو څخه ليري کېږي. د هغوئ اړخونه له خوب ځايونو نه پورته کېږي، يعنې د شپې له خوبه راپاڅېږي او د شپې لمونځ (تهجد) کوي. دوى خپل رب ته په داسې حال کې دعا کوي چې د هغه له عذابه وېرېږي او د هغه د رحمت او ثواب هيله لري. دوى په دواړو حالاتو کې دي: وېره او هيله. او له هغه مال نه چې الله تعالی دوى ته ورکړى دى، د الله په لار کې لګوي، خيرات کوي او له خپلو شتمنيو څخه د الله په لاره کې انفاق کوي.

فايدې:

• دا آيت د شپې د لمونځ (تهجد) فضيلت بيانوي، چې د مومنانو يوه ځانګړتيا ده.
• مومن بايد په خپلو عبادتونو کې د وېرې او هيلې ترمنځ وي: له الله له عذابه ووېرېږي او د هغه د رحمت هيله ولري.
• انفاق او خيرات کول د مومن له مهمو صفاتو څخه دي، او الله تعالی دوى ته چې څه ورکړي، دوى يې د الله په لاره کې لګوي.
• دا آيت مومنان هڅوي چې د شپې له خوبه پاڅېږي او د الله سره په خلوت کې خبرې وکړي، ځکه دا د ايمان د قوت نښه ده.