Soera As-Sajdah — Vers 16

Woordverklaringen:

• تَتَجَافَى (tatajāfā): zich afwenden, wegtrekken, zich verheffen van iets.
• جُنُوبُهُمْ (junūbuhum): hun zijden, hun lichamen.
• الْمَضَاجِعِ (al-maḍājiʿ): de rustplaatsen, de bedden waarop men slaapt.
• خَوْفًا وَطَمَعًا (khawfan wa ṭamaʿan): uit vrees (voor de bestraffing van Allah) en uit hoop (op Zijn genade en beloning).
• يُنفِقُونَ (yunfiqūn): zij geven uit, zij besteden van hun bezit.

Uitleg van de Edele Vers:

Deze gezegende vers beschrijft de toestand van de oprechte gelovigen die Allah vrezen en Hem aanbidden met oprechtheid. Hun lichamen komen 's nachts van hun zachte bedden en rustplaatsen, zij verlaten hun comfort en rust om zich in het donker van de nacht tot hun Heer te wenden. Zij staan op voor het gebed (tahajjud) terwijl de mensen om hen heen slapen, en zij roepen hun Heer aan met een hart vol vrees voor Zijn bestraffing en hoop op Zijn genade en beloning. Zij smeken Hem in hun gebeden en smeekbeden, zowel in angst als in verlangen. En naast deze nachtelijke aanbidding, geven zij ook uit van wat Allah hen heeft geschonken — zij besteden van hun rijkdommen op de weg van Allah, als liefdadigheid en goede daden.

Deze vers toont ons de ware essentie van het geloof: het is niet slechts een woord op de tong, maar een oprechte daad die het hart, het lichaam en het bezit omvat. De gelovige verbindt de aanbidding van de nacht met het geven van liefdadigheid overdag, en combineert vrees met hoop in zijn relatie met zijn Heer.

Een uitnodiging tot het goede:

O geliefde broeder en zuster in de islam! Kijk naar deze prachtige beschrijving van de vrome dienaren van Allah. Zij hebben de slaap opgegeven voor het gebed, en hun bezittingen gegeven voor het welzijn van anderen. Zij wisten dat het wereldse leven kort is en dat het Hiernamaals beter en blijvender is. Daarom kozen zij voor hetgeen bij Allah is, en Allah beloonde hen met wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen.

Laat deze vers een aansporing voor ons zijn om onze nachten te vullen met gebed en onze dagen met geven. Sta op in het laatste deel van de nacht, wanneer Allah neerdaalt naar de laagste hemel en zegt: "Wie roept Mij aan, zodat Ik hem verhoor? Wie vraagt Mij, zodat Ik hem geef? Wie vraagt om vergeving, zodat Ik hem vergeef?" (Overgeleverd door Al-Bukhari en Muslim). En geef van wat Allah je heeft gegeven, want de hand van de gever is beter dan de hand van de nemer, en liefdadigheid blust de zonden uit zoals water het vuur dooft.

Moge Allah ons allen leiden naar het pad van degenen die 's nachts bidden en overdag geven, en moge Hij ons opnemen onder Zijn oprechte dienaren.