سجدہ سۈرىسى — ئايەت 16

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «تَتَجَافَىٰ»: يىراقلىشىدۇ، كۆتۈرۈلىدۇ.

— «جُنُوبُهُمْ»: ئۇلارنىڭ يانلىرى (بەدەننىڭ يان تەرىپى).

— «الْمَضَاجِعِ»: ياتاق، كارىۋات، ئارام ئالىدىغان جاي.

— «خَوْفًا»: قورقۇش، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش.

— «طَمَعًا»: ئۈمىد قىلىش، ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە جەننىتىنى ئارزۇ قىلىش.

— «رَزَقْنَاهُمْ»: بىز ئۇلارغا بەرگەن رىزىق.

— «يُنفِقُونَ»: سەرپ قىلىدۇ، ئىنفاق قىلىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆزىنىڭ ئايەتلىرىگە ئىمان كەلتۈرگەن مۇئمىنلەرنىڭ ئالاھىدە سۈپەتلىرىنى تەسۋىرلەيدۇ. ئۇلار كېچىسى ياتاقلىرىدا راھەت ياتىدىغان كىشىلەر ئەمەس، بەلكى ئۇلارنىڭ يانلىرى ياتاقلىرىدىن ئايرىلىپ، ئاللاھقا قاراپ تۇرىدۇ. ئۇلار كېچە نامازلىرىنى ئوقۇپ، ئاللاھقا يالۋۇرۇپ دۇئا قىلىدۇ. ئۇلارنىڭ دۇئاسى ئىككى نەرسە ئاساسىدا بولىدۇ: بىرى — ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش، يەنە بىرى — ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە جەننەت نېئمىتىگە ئۈمىد قىلىش. ئۇلار پەقەت ئىبادەت بىلەنلا قالماي، ئاللاھ ئۇلارغا بەرگەن رىزىقتىن ئاللاھ يولىدا سەرپ قىلىدۇ، يەنى سەدىقە بېرىدۇ ۋە ياخشىلىق ئىشلارغا ئىشلىتىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي مۇئمىن كىشى پەقەت كۈندۈزى ئىبادەت قىلىپ قالماستىن، كېچىسىمۇ ئاللاھقا قۇلچىلىق قىلىدۇ. ئۇ ياتاقنىڭ راھىتىنى ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن تەرك قىلىدۇ. شۇنداقلا، ئۇ ئاللاھ بەرگەن مال-مۈلۈكنى پەقەت ئۆزى ئۈچۈنلا ساقلىماي، باشقىلارغا ياردەم قىلىش ۋە ئاللاھ يولىدا سەرپ قىلىش ئارقىلىق ئاللاھقا شۈكرى قىلىدۇ.

ئەي مۇسۇلمان قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزنى ئويغا سېلىشى كېرەك. كېچىسى ئازغىنا ۋاقىت ئېلىپ تەھەججۇد نامىزى ئوقۇش، ئاللاھقا يالۋۇرۇش ۋە ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەردىن سەدىقە قىلىش — بۇلار بىزنى جەننەتكە يېقىنلاشتۇرىدىغان ئەمەللەردۇر. ئاللاھ تائالا بۇنداق كىشىلەرنى مەدھىيەلەپ، ئۇلارنىڭ ئەمەلىنى ئۆزىنىڭ كەلامىدا ئەبەدىيلەشتۈرۈپ قويغان. ئەگەر بىز بۇ ئايەتنىڭ مەزمۇنىنى ھاياتىمىزغا تەتبىق قىلساق، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىمىز ۋە قەلبىمىز نۇرغا تولىدۇ. كېلىڭلار، بۇ ئايەتنى ئوقۇپ، ئۆزىمىزنى ئاللاھقا يېقىنلاشتۇرىدىغان ئەمەللەرگە ئەھمىيەت بېرەيلى. ئاللاھ بىزنى بۇ ئايەتتە تەسۋىرلەنگەن مۇئمىنلەرنىڭ سۈپەتلىرىگە ئىگە قىلسۇن!