Surat Al-Ahzab — Ayat 1

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ : "Dhuh Nabi" — yaiku panyeru marang Nabi Muhammad ﷺ kanthi cara kang mulya, ora nyebut asmane langsung, minangka pakurmatan lan kamulyan kanggo panjenengane.
• اتَّقِ اللَّهَ : "Sira padha taqwa marang Allah" — tegese netepi dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane, sarta wedi marang Allah ing kahanan apa wae.
• وَلَا تُطِعِ : "Lan aja manut" — aja nuruti kekarepane wong-wong kang ora bener.
• الْكَافِرِينَ : "Wong-wong kafir" — yaiku wong-wong kang ora percaya marang Allah lan Rasul-Nya, ing kene umume wong kafir Mekah.
• الْمُنَافِقِينَ : "Wong-wong munafik" — yaiku wong-wong kang ngetokake iman ing njaba nanging ndhelikake kekafiran ing njero atine, ing kene umume wong munafik Madinah.
• عَلِيمًا : "Ingkang Maha Ngudaneni" — Allah ngerti kabeh perkara, kalebu apa kang didhelikake dening atine manungsa.
• حَكِيمًا : "Ingkang Maha Wicaksana" — Allah iku wicaksana ing kabeh tumindak, cipta, dhawuh, lan tata pangaturan-E.

2) Katrangan isine ayat:

Dhuh Nabi Muhammad, sira tetepa lan mantepa ing dalan taqwa marang Allah, yaiku nglakoni kabeh dhawuhe lan nyingkiri kabeh larangane, sarta wedi-a marang Allah piyambak. Sira uga dadi tuladha kanggo para mukmin, mula wong-wong mukmin kudu luwih butuh lan luwih semangat anggone taqwa marang Allah.

Sira aja manut marang kekarepane wong-wong kafir lan wong-wong munafik, yaiku ing bab-bab kang nyalahi syariat lan agama, utawa kang bisa ngrusak lan nggawe ringkih agama Islam. Aja manut marang kekarepan hawa nafsune wong-wong mau.

Satemene Allah iku Maha Ngudaneni marang kabeh perkara, kalebu apa kang didhelikake lan direncanakake dening wong-wong kafir lan munafik, lan Allah iku Maha Wicaksana ing cipta, dhawuh, lan tata pangaturan-E. Ayat iki uga dadi panglipur kanggo Nabi ﷺ, tegese: sira aja kuwatir marang wong-wong mau lan marang imane, amarga Allah luwih ngerti apa kang paling becik kanggo sira, lan Allah iku wicaksana anggone paring pituduh marang sapa kang dikarepake lan nyimpangake sapa kang dikarepake.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen taqwa marang Allah iku dadi dhasar utama ing urip saben mukmin, luwih-luwih kanggo para pemimpin lan panutan, supaya bisa dadi tuladha kang becik.
• Kita dielingake supaya ora gampang manut marang omongan utawa ajakan wong-wong kang nyalahi agama, sanajan dheweke katon apik ing njaba.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Ngudaneni lan Maha Wicaksana, mula kita ora perlu wedi marang rencana ala wong liya, amarga kabeh ana ing pangawasan Allah.
• Iki dadi panglipur lan pangarep-arep, yen kita tetep taqwa lan ora manut marang hawa nafsu, Allah bakal njaga lan paring pituduh marang kita.
• Ayat iki uga nuduhake kamulyane Nabi Muhammad ﷺ, amarga Allah nyeru panjenengane kanthi sebutan "Nabi" minangka pakurmatan, mula kita kudu tambah tresna lan manut marang panjenengane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih seneng lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah paring pituduh kanggo urip kang tentrem lan slamet ing donya lan akhirat.