Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 23

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَحْبَهُ — бу сүз “нәзер”, ягъни үзенә алган йөкләмә мәгънәсендә, шулай ук үлемгә дә кулланыла.
• قَضَىٰ نَحْبَهُ — үз нәзерен үтәде, ягъни Җәббәр булып, шәһит булып үлде.
• يَنتَظِرُ — көтә, ягъни шәһитлекне яки җиңүне көтә.
• بَدَّلُوا تَبْدِيلًا — боздылар, алыштырдылар (килешүне үзгәрттеләр).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә мөэминнәрнең хакыйкый сыйфатларын һәм аларның Аллаһыга булган чын ихласлыгын бәян итә. Мөэминнәр арасында шундый ирләр бардыр ки, алар Аллаһы белән килешкән килешүләрендә — ягъни Ислам динендә нык торырга, сугышларда сабыр итәргә һәм Аллаһы юлында җаннарын да кызганмаска дигән вәгъдәләрендә — чын күңелдән дөрес булдылар. Алар бу вәгъдәләрен үтәделәр, килешүләрен бозмадылар.

Шушы ирләрнең кайберләре үз нәзерләрен үтәп, Аллаһы юлында сугышып шәһит булып үлделәр. Мәсәлән, Бәдр сугышында һәм башка сугышларда шәһит булган сәхабәләр — алар үз гомерләрен Аллаһы юлында бирделәр. Ә кайберләре әле дә шәһитлекне яки Аллаһыдан җиңүне сабырлык белән көтәләр. Алар Аллаһыга булган вәгъдәләрендә нык торалар, аны бозмыйлар һәм үзгәртмиләр.

Монафикълардан аермалы буларак, алар килешүләрен бозмадылар, вәгъдәләрен үзгәртмәделәр. Монафикълар килешкәннәр иде, ләкин куркыныч килгәндә кире кайттылар, вәгъдәләрен боздылар. Ә мөэминнәр — андый түгел, алар сүзләрендә һәм эшләрендә нык тордылар.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Хакыйкый иман — ул сүз белән генә түгел, ә гамәл белән дәлилләнә. Мөэмин кеше Аллаһыга биргән вәгъдәсендә нык тора.
2. Шәһитлек — ул бөек дәрәҗә, аңа Аллаһы юлында ихлас көрәшкән кешеләр ирешә.
3. Мөэминнәрнең ике хәле дә яхшы: я шәһитлек алалар, я җиңүгә ирешәләр. Икесе дә — алар өчен хәерле.
4. Вәгъдәне үтәү — мөэминнең сыйфаты, ә вәгъдәне бозу — монафикълык билгесе. Без дә Аллаһыга һәм кешеләргә биргән вәгъдәләребездә дөрес булырга тиешбез.
5. Бу аять безне сабырлыкка һәм иманыбызда нык торырга өйрәтә, чөнки Аллаһы Тәгалә үз вәгъдәсендә дөрес булган бәндәләрен ярата һәм аларны оҗмах белән сыйлый.