Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 24

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الصَّادِقِينَ — дөрес сүзлеләр, вәгъдәләрендә тугры булучы мөэминнәр.
• بِصِدْقِهِمْ — дөреслекләре һәм вәгъдәләрен үтәүләре сәбәпле.
• الْمُنَافِقِينَ — икейөзлеләр, иман иткәннәрен күрсәтеп, эчтән көферлек тотучылар.
• يَتُوبَ عَلَيْهِمْ — аларны тәүбәгә өндәп, гөнаһларын гафу итәргә.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә мөэминнәргә һәм монафикъларга хас төрле язмышларны хәбәр итә. Ул — дөрес сүзле мөэминнәрне, аларның иманнарында, Аллаһыга һәм Аның рәсүленә биргән вәгъдәләрендә тугрылыклары өчен, бәндәләрне сынау вакытында күрсәткән сабырлыклары һәм фидакарьлекләре өчен мул әҗер белән бүләкли. Ә инде монафикъларга килгәндә, аларның язмышы Аллаһының теләгенә бәйле: әгәр Ул теләсә, аларны ґәзапка дучар итә — ягъни аларны тәүбә итмичә үлем биреп, көферлекләре өчен җәһәннәм утында ґәзаплый; әгәр теләсә, аларга рәхмәт күрсәтеп, тәүбә юлын ача — аларны иманга китереп, гөнаһларын гафу итә. Ахырда Аллаһы үзенең мәрхәмәтлелеген һәм киң рәхмәтен искә төшерә: Ул — тәүбә итүче бәндәләренең гөнаһларын кичерүче, аларга шәфкатьле булучы. Бу аять Аллаһының гаделлеген, хикмәтен һәм бәндәләренә карата мәрхәмәтен күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Дөреслек һәм вәгъдәгә тугрылык — мөэминнең иң югары сыйфатларыннан, һәм Аллаһы моны һәрвакыт бүләкли.
• Аллаһының ґәзабы да, рәхмәте дә Аның гаделлеге һәм хикмәте белән бәйле; Ул беркемгә дә золым кылмый.
• Тәүбә ишеге һәрвакыт ачык, Аллаһы бәндәләренең тәүбәсен кабул итәргә әзер.
• Монафикълык — хәтәр авыр гөнаһ, ләкин Аллаһының рәхмәте киң, һәм чын йөрәктән тәүбә иткән һәркемгә гафу юлы бар.
• Мөэминнәргә сынаулар вакытында сабыр итү һәм дөреслектә нык тору зарур, чөнки ахырда аларны зур әҗер көтә.