Surah Al-Ahzab — Aya 23

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Nahbah" (نَحْبَهُ): yana nufin alkawari ko sadaukarwa wadda mutum ya yi wa Allah, kuma an yi amfani da ita a nan don nufin mutuwa ko shahada a hanya ta Allah.
• "Ma baddalu tabdila" (مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا): ba su canja alkawarinsu ba, ba su karkata ba, ba su sauya shi ba kamar yadda munafukai suka yi.

Fassarar Ayar:

A cikin muminai akwai mazaje masu gaskiya waɗanda suka cika alkawarin da suka yi wa Allah na tsayawa da ƙarfi a kan imani da jihadi tare da Manzon Allah (SAW). Daga cikinsu akwai waɗanda suka gama aikinsu, suka mutu ko aka kashe su a hanya ta Allah suna masu gaskiya ga alkawarinsu, kamar Hamzah da sauran shahidai. Kuma daga cikinsu akwai waɗanda suke jira, ba su yi shakka ba, suna fatan samun nasara ko shahada. Waɗannan muminai ba su canja alkawarin da suka yi wa Allah ba, ba su karkata ba, ba kamar munafukai ba waɗanda suka saba alkawarinsu kuma suka canja shi.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙarfafa muminai su tsaya da gaskiya a kan alkawarin da suka yi wa Allah, domin gaskiya ita ce alamar imani na gaskiya.
2. Nuna fifikon shahada da mutuwa a hanya ta Allah, domin ita ce mafi girman daraja da Allah ya ba bayinsa masu aminci.
3. Gargadi daga canja alkawari da karkata daga gaskiya, domin wannan halin munafukai ne, wanda yake rage darajar mutum a gaban Allah.
4. Ƙarfafa zuciya da natsuwa ga waɗanda suke jiran shahada, domin Allah yana son masu tsayawa a kan alkawari, kuma zai saka musu da kyauta mai girma.
5. Wa’azin cewa imani ba magana kawai ba ne, amma aiki ne da gaskiya da sadaukarwa, wanda ke bayyana a lokacin wahala da tsanani.