Аль-Ахзаб · 23/73
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Ахзаб
مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ۝٢٣
Minal mu`mineena rijaalun sadaqoo maa `aahadul laaha `alaihi faminhum man qadaa nahbahoo wa minhum mai yantaziru wa maa baddaloo tabdeelaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Аз мӯъминон мардоне ҳастанд, ки ба паймоне, ки ба Худо баста буданд, вафо карданд. Баъзе бар сари паймони худ ҷон бохтанд ва баъзе чашм ба роҳанд ва ҳеҷ паймони худ дигаргун накардаанд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • صَدَقُوا: рост гуфтанд, вафо карданд. Дар ин ҷо маънои он аст, ки ба аҳду паймоне, ки бо Худо бастанд, содиқона вафо карданд.
  • عَاهَدُوا: аҳд бастанд, паймон карданд.
  • نَحْبَهُ: "наҳб" дар асл ба маънои назр (аҳди қатъӣ) аст, сипас ба маънои марг ва шаҳодат истиора шудааст. Яъне "қазо наҳбаҳу" — аҳди худро иҷро кард ва дар роҳи Худо шаҳид шуд ё бар садақа ва вафо вафот кард.
  • يَنتَظِرُ: интизор мекашад, чашм ба роҳ аст.
  • بَدَّلُوا تَبْدِيلًا: тағйир доданд, иваз карданд — яъне аҳди худро нашикастанд ва дигаргун насохтанд.
  1. Тафсири оят:

Аз миёни муъминон мардоне ҳастанд, ки ба аҳду паймоне, ки бо Худованди мутаъол бастанд, содиқона вафо карданд. Онҳо дар роҳи Худо сабру тоқат карданд ва аз озмоишҳои сахт рӯ нагардониданд. Баъзе аз онҳо аҳди худро ба итмом расониданд — яъне дар роҳи Худо шаҳид шуданд ё бар ростқавлӣ ва вафодорӣ вафот карданд. Ва баъзе аз онҳо ҳанӯз интизоранд, ки ё пирӯзӣ ё шаҳодат ба онҳо расад. Ин муъминони ростқавл аҳди Худоро тағйир надоданд ва онро нашикастанд, бар хилофи мунофиқон, ки паймонҳои худро дигаргун месозанд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мегардонанд:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки дар миёни муъминон мардоне ҳастанд, ки ба аҳди худ бо Худо содиқ мемонанд ва ҳеҷ гоҳ онро тағйир намедиҳанд — ин сифати бузурги имон аст, ки ҳар мусалмон бояд ба он талош кунад.
  • Вафодорӣ ба аҳд ва паймон бо Худо сабаби саодати дунё ва охират аст; Худованд чунин бандагонро дӯст медорад ва подоши бузург ба онҳо медиҳад.
  • Сабр ва устуворӣ дар роҳи ҳақ, ҳатто дар сахттарин шароит, аз аломатҳои имони комил аст. Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар роҳи Худо бояд собитқадам бошем.
  • Интизори шаҳодат ва ё пирӯзӣ худ як ибодат аст, агар бо нияти пок ва аҳди рост бошад; ин умедворӣ ба раҳмати Худо дилро ором мебахшад.
  • Ин оят Қуръонро китоби ҳидоят ва роҳнамо нишон медиҳад, ки намунаҳои беҳтарини инсонҳоро ба мо муаррифӣ мекунад, то аз онҳо пайравӣ кунем ва ба сӯи Худо наздик шавем.


📜 Оят 21-25 — Сураи Аль-Ахзаб

21لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا
Барои шумо агар ба Худо ва рӯзи қиёмат умед медоред ва Худоро фаровон ёд мекунед, дар симои расулуллоҳ муқтадои (пешвои) писандидаест, мебинед.
22وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا
Ва чун мӯъминон он гурӯҳҳоро диданд, гуфтанд: Ин ҳамон чизест, ки Худо ва паёмбараш ба мо ваъда додаанд ва Худову паёмбараш рост гуфтаанд». Ва имон ва таслимашон зоид шуд.
23مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
Аз мӯъминон мардоне ҳастанд, ки ба паймоне, ки ба Худо баста буданд, вафо карданд. Баъзе бар сари паймони худ ҷон бохтанд ва баъзе чашм ба роҳанд ва ҳеҷ паймони худ дигаргун накардаанд.
24لِّيَجْزِيَ اللَّهُ الصَّادِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ إِن شَاءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا
То Худо ростгӯёнро ба сабаби ростии гуфторашон музд диҳад ва мунофиқонро агар хоҳад азоб кунад ё тавбаи онҳоро бипазирад, ки Худо бахшояндаву меҳрубон аст!
25وَرَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرًا ۚ وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزًا
Худо кофирони хашмгирифтаро бозпас гардонид. Инҳо ба ҳеҷ ғанимате даст наёфтанд. Ва дар майдони ҷанг мӯъминонро Худо кифоя аст. Зеро Худо пуртавону ғолиб аст!
Аль-АхзабФеҳристи Қуръон
73Оят
MedinanRevelation
23Оят

Тарҷума — Аль-Ахзаб 23

Сураи Аль-Ахзаб Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз мӯъминон мардоне ҳастанд, ки ба паймоне, ки ба Худо…

Сураи Оят 23/73 — Сураи Аль-Ахзаб الأحزاب (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Ахзаб Гӯш кун, Сураи Аль-Ахзаб Тарҷума, Сураи Аль-Ахзаб mp3, Сураи Аль-Ахзаб pdf. Оят 21–25. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers