سورت سبا — آیت 21

د مهمو کلمو معنا:

• سلطان: قوت، غلبه، واک.
• لنعلم: د دې لپاره چې څرګند شي (په علم کې چې مخکې معلوم و، ظاهر شي).
• حفيظ: ساتونکی، څارونکی.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې روښانه کوي چې ابليس پر هغو کسانو هېڅ حقيقي واک او زور نه درلود چې ګمراه شول. هغه دوی ته يوازې وسوسې او باطلې خبرې کولې، خو دوی په خپله خوښه ورته غاړه کېښوده. الله تعالی ابليس ته دا اجازه ورکړه چې بني آدم وازمايي، نه دا چې هغه پر چا غالب شي. دا ازموينه د دې لپاره وه چې څرګند شي چې څوک په رښتيا د آخرت، قيامت، ثواب او عذاب پر باور لري او څوک په دې کې شک لري. هغه څوک چې په آخرت ايمان لري، د ابليس له وسوسو نه به خپل ځان ساتي، او هغه څوک چې په شک کې وي، د ابليس خبرو ته به غاړه کېږدي. بيا الله تعالی خپل پېغمبر ته تسليت ورکوي چې ستا رب پر هر شي څارونکی او ساتونکی دی، هغه د هر چا اعمال ساتي او په خپل وخت به يې جزا ورکوي.

فايدې:

1. ابليس پر انسانانو هېڅ زور او واک نه لري، هغه يوازې وسوسه کوونکی دی؛ بریالی به هغه څوک وي چې د الله په یاد سره د هغه له وسوسو ځان وساتي.
2. د دنيا ژوند يو ازموينه ده، او الله تعالی غواړي چې رښتيني مؤمنان له منافقانو او شک کوونکو څخه جلا کړي.
3. پر آخرت ايمان د انسان د نجات اساس دی؛ څوک چې په آخرت رښتينی ايمان ولري، د ګناهونو او بدو عملونو په وړاندې به مقاومت وکړي.
4. الله تعالی پر هر څه څارونکی دی، هېڅ عمل له هغه نه پټ نه دی، او هر څوک به د خپلو کړنو جزا وګوري. دا باور انسان ته صبر او تقوا ورکوي.