سورت سبا — آیت 34

د معنايونه:

• مُتْرَفُوهَا: د هغې کلي يا ښار شتمن او عیش پرسته خلک، هغه کسان چې په نعمتونو او خوشحالیو کې ډوب وو.

د آیت تفسیر:

الله تعالی خپل پیغمبر حضرت محمد ﷺ ته تسلیت ورکوي او وايي: اې محمده! مونږ په هر کلي او ښار کې چې کوم وېروونکی (رسول) ولېږه، چې خلک یې د الله د عذاب څخه وېرول او د توحید او عبادت لور ته یې رابلل، نو د هغه ځای شتمن او عیش پرسته مشران به تل همداسې وویل: "مونږ په هغه څه چې تاسو یې راوړي یاست، کافر یو او انکار کوونکي یو." دوی به د حق منلو ته غاړه نه ایښوده، ځکه چې دوی په خپلو شتمنیو، مقام او جاه کې ډوب وو او فکر یې کاوه چې د دوی عیش او عشرت به د رسولانو د پیغام په منلو سره خراب شي. نو دوی به د حق په وړاندې سرکشي کوله او په استهزا یې رداوه. دا د ټولو امتونو عادت و، چې د دوی شتمن او با نفوذه خلک به د رسولانو د پیغام تر ټولو لوی دښمنان کېدل.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د پیغمبرانو لار تل سخته وه او د شتمنو او مستکبرو خلکو مخالفت به یې تل ورسره مخ کېده، نو مسلمانان باید د دښمنانو له مخالفت څخه ونه وېرېږي او په خپله لار ټینګ پاتې شي.
2. شتمني او عیش پرستي د انسان لپاره لویه ازمایښت ده؛ ډېری وخت انسان په نعمتونو کې ډوب وي او د حق منلو ته یې زړه نه ښه کېږي، نو باید له دې آفت څخه الله ته پناه ووړو.
3. د حق منلو لپاره باید له نفساني خواهشاتو او دنیوي ګټو تېر شو، ځکه چې د کفر اصلي لامل اکثره وخت د دنیا مینه او د مقام وېره وي.
4. دا آیت د پیغمبر ﷺ او د هغه د امت لپاره تسلیت دی، چې که د دښمنانو مخالفت ډېر وي، نو دا نوی کار نه دی؛ دا د ټولو انبیاوو سره مخکې هم شوي وو.
5. په دې کې د صبر او استقامت درس دی، چې د حق د تبلیغ په لاره کې باید له ستونزو او مخالفتونو څخه سینه پراخه وساتو او الله ته توکل وکړو.