Surah Saba — Talata 34

Kahulugan ng mga Salita:

• MUTRAFŪHĀ: Ang mga mayaman at nakaambisyon sa mga makamundong kasiyahan, ang mga pinuno at may kapangyarihan na nalunod sa karangyaan at mga pagnanasa.
• NADHĪR: Ang mensahero na nagbabala sa mga tao tungkol sa parusa ng Allah.
• KĀFIRŪN: Mga tumatanggi at nagkakaila sa katotohanang dinala ng mga propeta.

Paliwanag ng Talata:

Si Allah ay nagpapahayag ng isang katotohanang paulit-ulit na nangyari sa kasaysayan ng mga propeta: Sa bawat pamayanan na pinadalhan Niya ng isang tagapagbabala na nag-aanyaya sa pagkilala sa Kaisahan ng Allah at sa pagsamba sa Kanya lamang, ang mga mayayaman at nakaambisyon sa mga makamundong bagay — ang mga may hawak ng kapangyarihan, kayamanan, at mataas na katayuan sa lipunan — ay agad na tumututol at nagsasabi: "Kami ay lubos na hindi naniniwala sa mensaheng dinala ninyo sa amin." Ang kanilang pagtanggi ay hindi bunga ng pag-iisip o pagsusuri sa katotohanan, kundi bunga ng kanilang pagmamalaki, pagka-akit sa mga pribilehiyo, at takot na mawala ang kanilang kapangyarihan at impluwensya kung sila ay susunod sa mga propeta. Ang talatang ito ay isang aliw kay Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan) — na ang kanyang karanasan sa mga lider ng Quraysh ay hindi bago, kundi isang sunod-sunod na tradisyon ng mga naunang pamayanan. Ang mga mayayaman at nakaambisyon ay palaging nasa unahan ng pagtanggi sa mga propeta, sapagkat ang kanilang mga puso ay nakatali sa mga kayamanan at posisyon, at ang tawag sa pananampalataya ay humihingi sa kanila na talikdan ang mga ito at magpasakop sa Allah.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagtanggi ng mga mayayaman at makapangyarihan sa mga propeta ay hindi dapat magpahina sa loob ng mga tagapagdala ng katotohanan, sapagkat ito ay isang pagsubok na naranasan ng lahat ng mga sugo — at ang tagumpay ay laging nasa panig ng mga naniniwala at nagtitiis.
2. Ang kayamanan at kapangyarihan ay maaaring maging dahilan ng pagkasira ng tao kung hindi niya ito gagamitin sa pagsunod sa Allah — kaya dapat maging maingat ang bawat isa na huwag hayaang ang mga biyayang ito ay maging hadlang sa kanyang pananampalataya.
3. Ang tunay na karangalan ay hindi nasusukat sa dami ng kayamanan o taas ng posisyon, kundi sa katatagan sa pananampalataya at sa pagiging malapit sa Allah — at ito ang dahilan kung bakit ang mga mahihirap at mga inaapi ay kadalasang mas mabilis tumanggap sa katotohanan kaysa sa mga nakaambisyon sa mundo.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag husgahan ang isang mensahe batay sa katayuan ng mga tumatanggi o sumasang-ayon dito, kundi batay sa katotohanan at patunay nito — sapagkat ang mga naunang pamayanan ay nagpakatigas sa pagtanggi, ngunit ang parusa ng Allah ay dumating sa kanila, at ang mga propeta at kanilang mga tagasunod ay nailigtas.