Surah Saba — Aya 34

Ma’anonin Kalmomi:

• مُتْرَفُوهَا: Masu ni’ima da jin daɗi daga cikin mutanen wannan alƙarya, waɗanda suka shagala da sha’awa da dukiyoyinsu.
• نَذِيرٍ: Manzo mai gargaɗi da faɗakarwa daga azabar Allah.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah Madaukakin Sarki yana ta’aziyya da nuskar ManzonSa (SAW), yana mai gaya masa cewa: Ba mu aika wani manzo mai gargaɗi a cikin wata alƙarya ba, face manyan mutanenta waɗanda Allah ya ba su arziki da ni’ima da kuma matsayi, suka yi girman kai suka ƙi yarda da shi, suka ce wa annabawan: “Lalle ne mu, mun kafirta da abin da aka aiko muku da shi na gargaɗi da kuma kira zuwa ga tauhidi.” Wannan al’ada ce ta dā da ta ƙare, ba ta zama sabuwa ba ga al’ummarka, domin waɗannan mutane sun kasance masu jin daɗin rayuwa, suna ganin cewa imani zai tauye musu abin da suke ciki na sha’awa da mulki, don haka suka ƙi gaskiya kuma suka yi taƙama.

Wannan ayar tana nuna cewa ba a aika wani annabi ba a cikin wata alƙarya face manyanta da masu arzikinta suka fara ƙaryata shi, kuma suka yi gaba wajen adawa da shi, kamar yadda suka faru da Manzon Allah (SAW) daga mushrikai Quraishawa.

Fa’idojin Ayar:

1. Ta’aziyya ce ga Manzon Allah (SAW) da kuma ga duk mai kira zuwa ga addinin Allah, cewa ƙin yarda daga masu girman kai ba sabon abu ba ne, don haka kada ya ɓata masa rai.
2. Nuna cewa girman kai da son dukiya da matsayi na daga manyan abubuwan da ke hana mutum gaskatawa da imani.
3. Ƙarfafa wa masu kira zuwa ga addinin Allah zuciya, cewa kada su ji rauni idan manyan mutane suka ƙi su, domin wannan al’ada ce ta annabawa.
4. Nuna cewa waɗannan masu ni’ima suna da hujja a wajen Allah, domin an aiko musu manzo mai gargaɗi, amma sai suka ƙi da son rai, don haka azaba ta cancanta a kansu.
5. Kyautatawa muminai da cewa nasara za ta kasance ga manzanni da waɗanda suka bi su, duk da ƙin yarda na masu girman kai.