سورت ص — آیت 72

د کلمو معناګانې:

• سَوَّيْتُهُ: د هغه (د آدم) د خلقت بشپړول او د هغه د بڼې برابرول.
• نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي: په هغه کې د روح پوکول، یعنې هغه ته ژوند ورکول.
• فَقَعُوا: ولوېږئ او پرېوزئ.
• سَاجِدِينَ: د درناوي او عزت د سجدې په توګه.

تفسیر:

کله چې الله تعالی د آدم علیه السلام د پیدا کولو اراده وکړه، نو پر خپلو فرښتو یې وویل: زه به له خټو یو بشر پیدا کړم. کله چې د هغه د خلقت بشپړ کړم، د هغه بڼه او شکل برابر کړم، او په هغه کې خپل روح پوکړم، یعنې هغه ته ژوند ورکړم، نو تاسو ټول د هغه په وړاندې سجده وکړئ. دا سجده د عبادت سجده نه وه، بلکې د درناوي، عزت او د الله تعالی د حکم د اطاعت په توګه وه. دا یوه ازموینه وه چې الله تعالی پر فرښتو وکړه، ترڅو د آدم علیه السلام عزت او لوړ مقام څرګند کړي. خو په اسلامي شریعت کې، له الله تعالی پرته بل چا ته سجده کول حرام دي، او دا حکم یوازې د هغه وخت پورې اړه درلوده.

فایدې:

1. د آدم علیه السلام عزت او لوړ مقام د الله تعالی په نزد څرګند دی، چې فرښتو ته یې د هغه د درناوي حکم وکړ.
2. د الله تعالی امر ته سمدستي اطاعت کول د فرښتو له صفاتو څخه دی، او مومنان باید د الله تعالی په امرونو کې بې له ځنډه اطاعت وکړي.
3. سجده یوازې د الله تعالی لپاره ده، او له هغه پرته بل چا ته سجده کول په اسلام کې حرام دي؛ دا د توحید او د الله تعالی د عظمت یوه ښکاره نښه ده.
4. دا آیت د انسان د عزت او کرامت یادونه کوي، چې الله تعالی انسان ته داسې مقام ورکړی چې فرښتو ته یې د هغه د درناوي حکم وکړ؛ نو انسان باید د دې عزت له مخې د الله تعالی د اطاعت او عبادت لپاره هڅه وکړي.