Surja Sad — Ajet 72

Kuptimi i fjalëve:

• “Sevej-tuhu” (سَوَّيْتُهُ): E përsosa krijimin e tij, e bëra trupin e tij të plotë dhe të rregullt në formën më të bukur.
• “Nefahtu fihi min ruhî” (نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي): I fryva në të nga shpirti që e krijoi Ai, pra i dhashë jetë.
• “Fekaû” (فَقَعُوا): Bini përtokë, përkuluni.
• “Saxhidin” (سَاجِدِينَ): Duke bërë sexhde, si shenjë nderimi dhe respekti.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e tregon se si iu drejtua engjëjve, duke u thënë se Ai do të krijojë një njeri nga balta. Kur Ai e përsosi krijimin e tij, ia dha formën më të mirë dhe i fryu shpirtin, atëherë urdhëroi engjëjt që t’i binin përtokë në sexhde para tij. Kjo sexhde ishte shenjë nderimi dhe respekti për njeriun, të cilin Allahu e nderoi me këtë krijim të lartë, e jo sexhde adhurimi, sepse adhurimi i takon vetëm Allahut të Vetëm. Ky urdhër ishte një provë nga ana e Allahut për engjëjt, për t’u treguar atyre vlerën dhe pozitën e lartë që i kishte dhënë njeriut.

Përfitimet nga ajeti:

• Njeriu është krijesë fisnike dhe e nderuar tek Allahu, sepse Ai i dha atij formën më të bukur dhe i fryu nga shpirti i Tij.
• Sexhdeja e nderimit ka qenë e lejuar në sheriatet e mëparshme, por në fenë islame është e ndaluar për këdo qoftë, sepse nderimi i plotë i takon vetëm Allahut.
• Urdhri i Allahut është i detyrueshëm për krijesat e Tij, dhe engjëjt e përmbushën atë menjëherë, duke treguar bindje të plotë.
• Kjo ngjarje na mëson se dinjiteti i njeriut vjen nga nderimi që i dha Allahu, prandaj duhet ta ruajmë këtë dinjitet duke iu bindur Allahut dhe duke jetuar sipas udhëzimit të Tij.
• Islami e lartëson njeriun dhe e bën atë të denjë për respekt, ndërsa na mëson se përulja dhe sexhdeja i takojnë vetëm Krijuesit të Gjithësisë.