Sura Az-Zumar — Werset 3

Znaczenie wybranych słów:

• ad-Din al-khalis – religia czysta, wolna od wszelkiego bałwochwalstwa i fałszywych domieszek.
• awliya – opiekunowie, bliscy, tu: fałszywe bóstwa i obiekty kultu.
• zulfa – bliskość, osiągnięcie wysokiej pozycji u Boga.
• kazzab kaffar – ten, kto jest kłamcą (wypowiada fałsz o Bogu) i zatwardziałym niewdzięcznikiem (odrzuca Boże znaki).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Zaprawdę, wyłącznie Allahowi należy się czysta, szczera religia – uwielbienie i posłuszeństwo wolne od jakiegokolwiek partnera wobec Niego. Tylko On jest godny czci, a żaden inny byt nie ma prawa do udziału w tym kulcie.

Następnie Bóg wskazuje na postawę bałwochwalców, którzy – mimo że uznawali Allaha za Stwórcę – wybierali sobie innych opiekunów, takich jak bożki, posągi, aniołowie czy święci. Gdy zapytywano ich o powód tego kultu, odpowiadali: „Nie czcimy ich dla nich samych, lecz po to, aby przybliżyli nas do Allaha i wstawili się za nami u Niego”. W ten sposób próbowali usprawiedliwić swoje bałwochwalstwo, ale było to całkowicie błędne rozumowanie, ponieważ nikt nie może być pośrednikiem między człowiekiem a Bogiem w sprawach kultu – cześć należy się wyłącznie Allahowi, a wstawiennictwo również należy wyłącznie do Niego, za Jego pozwoleniem.

Allah zapowiada, że w Dniu Zmartwychwstania rozsądzi między wierzącymi, którzy oddają cześć wyłącznie Jemu, a bałwochwalcami, którzy przypisują Mu partnerów. Wtedy każdy otrzyma to, na co zasłużył – wierni wejdą do Raju, a bałwochwalcy do Ognia. Bóg rozstrzygnie wszystkie spory dotyczące religii, które dzieliły ludzi na ziemi.

Na koniec Bóg stwierdza, że nie prowadzi ku prawdzie i nie udziela swego przewodnictwa temu, kto jest kłamcą – przypisującym Bogu to, co nie jest Jego przymiotem, jak np. posiadanie partnerów – oraz temu, kto jest zatwardziałym niewdzięcznikiem, odrzucającym Boże znaki i dowody. Taka osoba sama wybrała drogę fałszu, więc Bóg pozostawia ją w jej błędzie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czystość wiary – islam uczy, że serce człowieka powinno być oddane wyłącznie Bogu, a każda forma pośrednictwa w kulcie jest odrzucona. To uwalnia człowieka od niewoli wobec innych stworzeń i daje mu prawdziwą wolność.
2. Ostrzeżenie przed fałszywymi pretekstami – werset pokazuje, że człowiek potrafi usprawiedliwiać swoje błędy nawet pobożnymi słowami. Dlatego należy badać swoje intencje i sprawdzać, czy nasze czyny są zgodne z wolą Boga, a nie tylko z naszymi pragnieniami.
3. Sprawiedliwość Boga – świadomość, że Bóg rozsądzi wszystkie spory w Dniu Ostatnim, daje wierzącemu poczucie, że żadna krzywda nie pozostanie bez odpowiedzi, a żadna dobroć nie zostanie zapomniana.
4. Zachęta do szczerości – werset motywuje do bycia prawdomównym i wdzięcznym wobec Boga, ponieważ tylko takie postawy otwierają drogę do Jego przewodnictwa i sukcesu w życiu doczesnym i wiecznym.