Сураи Аз-Зумар Оят 3 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Огоҳ бош, ки дини холис аз они Худост ва онон,…

Аз-Зумар · 3/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зумар

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ ۚ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَىٰ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ ۝٣

🔤 Transliteration

Alaa lillaahid deenul khaalis; wallazeenat takhazoo min dooniheee awliyaaa`a maa na`buduhum illaa liyuqar riboonaaa ilal laahi zulfaa; innal laaha yahkumu baina hum fee maa hum feehi yakhtalifoon; innal laaha laa yahdee man huwa kaazibun kaffaar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Огоҳ бош, ки дини холис аз они Худост ва онон, ки ғайри Ӯ дигареро ба худои гирифтанд, гуфтанд: «Инонро аз он рӯ мепарастем, то василаи наздикии мо ба Худои якто шаванд. Ва Худо дар он чӣ ихтилоф мекунанд, миёнашон ҳукм хоҳад кард. Худо онро, ки дурӯғгӯву носипос бошад, ҳидоят намекунад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الدِّينُ الْخَالِصُ: дини пок аз ширк, яъне ибодати холис барои Аллоҳ танҳо.
أَوْلِيَاءَ: ҷамъи "валӣ" — дӯстон, сарпарастон, ёварон; дар ин ҷо мақсад бутон ва маъбудони дигарест, ки мушрикон онҳоро ба ҷои Аллоҳ гирифтанд.
زُلْفَىٰ: наздикӣ, қурб, манзилат.
يَحْكُمُ: ҳукм мекунад, доварӣ мекунад.
كَفَّارٌ: сиғаи муболиға — бисёр кофир, сахт инкоркунандаи неъматҳо ва оятҳои Аллоҳ.

Тафсири оят:

Огоҳ бошед, ки танҳо барои Аллоҳ ибодати пок ва холис аст, ки дар он ҳеҷ гуна ширк ва шарик нест. Ӯ шарике надорад ва ибодат бояд танҳо ба Ӯ равона шавад. Аммо онҳое, ки ба ҷои Аллоҳ дигар маъбудон ва сарпарастонро гирифтанд — аз бутон, тоғутҳо ва дигарон — барои худ узре оварданд ва гуфтанд: "Мо онҳоро намепарастем, магар барои он ки моро ба Аллоҳ наздик кунанд ва дар назди Ӯ шафоат намоянд". Ин гуфтори онҳо ботил аст, зеро ибодат ва шафоат танҳо барои Аллоҳ аст ва касе ҳақ надорад, ки ба ҷои Аллоҳ касеро парастиш кунад, ҳатто бо нияти наздикӣ ба Аллоҳ.

Ҳамоно Аллоҳ дар рӯзи қиёмат миёни бандагони худ доварӣ мекунад дар он чизе, ки онҳо дар он ихтилоф доштанд — яъне дар масъалаи тавҳид ва ширк. Пас муъминони мухлисро бо раҳмат ва биҳишт подош медиҳад ва кофирони мушрикро бо адолат ва дӯзах ҷазо медиҳад. Ҳамоно Аллоҳ касеро, ки дурӯғгӯ ва бисёр кофир аст, ба роҳи рост ҳидоят намекунад. Онҳо бар Аллоҳ дурӯғ бастанд ва барои Ӯ шарик қоил шуданд ва неъматҳои Ӯро инкор карданд, бинобар ин ба ҳидоят сазовор нестанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ислом дини пок ва холис аст; Аллоҳ танҳо ибодати холисро қабул мекунад ва ҳеҷ гуна ширкро намепазирад.
Инсон набояд ба ғайри Аллоҳ такя кунад ва аз онҳо шафоат талаб намояд; ҳамаи корҳо ва шафоат дар дасти Аллоҳ аст.
Аллоҳ одил аст ва дар рӯзи қиёмат миёни ҳақ ва ботил доварӣ мекунад; ҳар кас ҷазои амали худро мебинад.
Ҳидоят танҳо аз ҷониби Аллоҳ аст ва касе ки бо дурӯғ ва инкор ба ҳақ рӯбарӯ шавад, аз роҳи рост маҳрум мемонад.
Ин оят моро ба сӯи ихлос дар ибодат, покии дил ва дурӣ аз ширк даъват мекунад, ки ин роҳи наҷот ва саодати ҳарду ҷаҳон аст.

📜 Оят 1-5 — Сураи Аз-Зумар

1تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ

Нозил шудани ин китоб аз ҷониби Худои пирӯзманди ҳаким аст.

2إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ

Мо ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кардем (фиристодем). Пас Худоро бипараст ва дини худ барои Ӯ холис гардон!

3أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ ۚ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَىٰ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ

4لَّوْ أَرَادَ اللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ سُبْحَانَهُ ۖ هُوَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Агар Худо мехост, ки барои худ фарзанде баргирад, аз миёни махлуқоти худ ҳар чиро, ки мехост, интихоб мекард. Пок аст. Ӯст Худои яктои қаҳҳор!

5خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ

Осмонҳову заминро ба ҳақ биёфарид. Шабро бар рӯз дохил мекунад ва рӯзро бар шаб. Ва офтобу моҳро ром гардонид ва ҳар як то замоне муъайян дар ҳаракатанд. Огоҳ бош, ки Ӯст пирӯзманду омурзанда!

← Оят 2 📖 Аз-Зумар Оят 4 →

Аз-ЗумарФеҳристи Қуръон

75Оят

MeccanRevelation

3Оят

Тарҷума — Аз-Зумар 3

Сураи Аз-Зумар Оят 3 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Огоҳ бош, ки дини холис аз они Худост ва онон,…

Сураи Оят 3/75 — Сураи Аз-Зумар الزمر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зумар Гӯш кун, Сураи Аз-Зумар Тарҷума, Сураи Аз-Зумар mp3, Сураи Аз-Зумар pdf. Оят 1–5. Ба Тоҷикӣ: Русский.