Сураи Ан-Ниса Оят 153 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли китоб аз ту мехоҳанд, ки барояшон китобе аз осмон…

Ан-Ниса · 153/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَىٰ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَآتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَانًا مُّبِينًا ۝١٥٣

🔤 Transliteration

yas`aluka Ahlul Kitaabi an tunazzila `alaihim Kitaabam minas samaaa`i faqad sa aloo Moosaa akbara min zaalika faqaaloo arinal laaha jahratan fa akhazat humus saa`iqatu bizulmihim; summat takhazul `ijla mim ba`di maa jaa`at humul baiyinaatu fa`afawnaa `ann zaalik; wa aatainaa Moosaa sultaanam mubeenaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аҳли китоб аз ту мехоҳанд, ки барояшон китобе аз осмон нозил кунӣ. Инҳо бузургтар аз инро аз Мӯсо талаб карданд ва гуфтанд: «Худоро ба ошкор ба мо нишон деҳ». Ба сабаби ин сухани куфромезашон оташак онҳоро фурӯ гирифт. Ба пас аз он ки мӯъҷизаҳое барояшоя омада буд, гӯсолаеро ба худоӣ гирифтанд ва Мо ононро бахшидем ва Мӯсоро мӯъҷизае ошкор додем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Аҳли китоб: яҳудиён ва насоро, ки соҳиби китобҳои осмонӣ буданд.
Китобан мин ас-само: китобе, ки якбора аз осмон нозил шавад.
Ҷаҳратан: ошкоро, бо чашми худ дидан.
Соиқа: овози сахти осмонӣ ё оташе, ки аз осмон фурӯ меояд ва ҳалок мекунад.
Би-зулмиҳим: ба сабаби зулму ситам ва гуноҳи худашон.
Ал-иҷл: гӯсолае, ки яҳудиён ба парастиш гирифтанд.
Баййинот: далелҳо ва мӯъҷизаҳои равшану ошкор.
Сулатон мубин: ҳуҷҷат ва далели равшану ошкор.

Тафсири оят:

Эй Паёмбар, яҳудиён аз ту мехоҳанд, ки китобе аз осмон якбора бар онҳо нозил кунӣ, то далели ростгӯии ту бошад. Аммо ин дархост барои ту аҷиб набояд бошад, зеро ниёгони онҳо аз Мӯсо (а) чизе бузургтар аз инро талаб карда буданд. Онҳо гуфтанд: «Худоро ошкоро ба мо нишон деҳ, то бо чашми худ Ӯро бибинем». Ба сабаби ин зулму густохӣ бар зоти Худо, овози сахти осмонӣ онҳоро фурӯ гирифт ва ҳалок шуданд. Сипас Худо онҳоро зинда кард, аммо боз баъд аз он ки мӯъҷизаҳои равшану ошкор ба онҳо расид, гӯсоларо ба худоӣ гирифтанд ва ба ҷои Худои ягона онро парастиш карданд. Бо вуҷуди ин гуноҳи бузург, Худо аз онҳо гузашт, зеро тавба карданд. Ва ба Мӯсо (а) ҳуҷҷату далели равшану ошкор ато кардем, ки он мӯъҷизаҳое буданд, ки бо онҳо паёмбарӣ ва рисолати ӯро исбот мекард.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд бо бандагони худ бисёр меҳрубон ва бахшанда аст. Ҳатто баъд аз гуноҳҳои бузург монанди парастиши гӯсола, вақте ки бандагонаш тавба карданд, Худо онҳоро бахшид. Ин ба мо умед мебахшад, ки ҳар гуноҳе, ки карда бошем, бо тавбаи самимӣ метавонем ба бахшиши Худо умедвор бошем.
Оят моро огоҳ мекунад, ки аз Худо чизҳои номумкин ва хилофи ҳикмати Ӯро талаб накунем. Яҳудиён аз Мӯсо (а) талаб карданд, ки Худоро ошкоро бибинанд, ки ин дар дунё ғайриимкон аст ва ба сабаби ин густохӣ ҳалок шуданд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки мӯъҷизаҳо ва далелҳои равшан барои ҳидоят кофиянд. Яҳудиён бо вуҷуди дидани мӯъҷизаҳои зиёд боз ба парастиши гӯсола рӯй оварданд, ки ин нишон медиҳад, ки ҳидоят танҳо бо дидани мӯъҷиза нест, балки бо имон ва ихлос дар дил аст.
Қуръон ба мо мефаҳмонад, ки паёмбарон бо далелҳои равшан омадаанд ва мо бояд ба онҳо имон оварем ва аз онҳо пайравӣ кунем, на монанди онҳое, ки бо вуҷуди далелҳо рӯй гардонданд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки сабр ва таҳаммул кунем, зеро ҳатто Паёмбари Худо (с) бо чунин дархостҳои беҷо ва густохонаи аҳли китоб рӯбарӯ шудааст ва Худо ӯро тасаллӣ додааст, ки ин чизҳо нав нестанд ва пеш аз ин низ рӯй додаанд.

📜 Оят 151-155 — Сураи Ан-Ниса

151أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

Инҳо дар хақиқат кофиронанд ва мо барои кофирон азобе хоркунанда омода сохтаем.

152وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُولَٰئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Ва касоне, ки ба Худо ва паёмбаронаш имон овардаанд ва. миёни паёмбаронаш ҷудоӣ наандохтаанд, савобашонро Худо хоҳад дод ва Худо омурзандаву меҳрубон аст.

153يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَىٰ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَآتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَانًا مُّبِينًا

154وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا

Ва ба хотири паймоне, ки бо онҳо баста будем, кӯҳи Турро бар болои сарашон бидоштем ва гуфтем: «Саҷдакунон аз он дар дохил шавед ва дар рӯзи шанбе аз ҳад нагузаред». Ва аз онҳо паймоне сахт гирифтем.

155فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти Худо ва ба ноҳақ куштани паёмбарон ва ин, ки гуфтанд: «Дилҳои мо бастааст». Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва ғайри андаке имон намеоваранд

← Оят 152 📖 Ан-Ниса Оят 154 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

153Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 153

Сураи Ан-Ниса Оят 153 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аҳли китоб аз ту мехоҳанд, ки барояшон китобе аз осмон…

Сураи Оят 153/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 151–155. Ба Тоҷикӣ: Русский.