Сураи Ан-Ниса Оят 154 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба хотири паймоне, ки бо онҳо баста будем, кӯҳи…

Ан-Ниса · 154/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا ۝١٥٤

🔤 Transliteration

Wa rafa`naa fawqahumut Toora bimeesaaqihim wa qulnaa lahumud khulul baaba sujjadanw wa qulnaa lahum laa ta`doo fis Sabti wa akhaznaa minhum meesaaqan ghaleezaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ба хотири паймоне, ки бо онҳо баста будем, кӯҳи Турро бар болои сарашон бидоштем ва гуфтем: «Саҷдакунон аз он дар дохил шавед ва дар рӯзи шанбе аз ҳад нагузаред». Ва аз онҳо паймоне сахт гирифтем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

الطُّورَ: Кӯҳи Тур (кӯҳе, ки Худованд бо Мӯсо (а) дар он суҳбат кард).
بِمِيثَاقِهِمْ: Ба сабаби паймони онҳо (паймоне, ки аз онҳо гирифта шуд барои амал кардан ба Таврот).
ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا: Ба дарвоза (дарвозаи Байтулмуқаддас) дар ҳоле ки саҷдакунон (бо хам шудани сарҳо) дохил шавед.
لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ: Дар рӯзи шанбе таҷовуз накунед (яъне шикор накунед).
مِّيثَاقًا غَلِيظًا: Паймони мустаҳкам ва сахт.

Тафсири оят:

Худованди Таоло ба мо хабар медиҳад, ки чӣ гуна кӯҳи Турро болои сари банӣ Исроил бардошт, вақте ки онҳо аз иҷрои паймоне, ки ба онҳо дода шуда буд — амал ба аҳкоми Таврот — сар тофтанд. Ин бардоштани кӯҳ барои он буд, ки онҳоро битарсонад ва водор кунад, ки ба паймони худ вафо кунанд. Сипас Худованд ба онҳо фармуд, ки ба дарвозаи Байтулмуқаддас дар ҳолати саҷдакунон ва бо хам шудани сарҳо дохил шаванд, аммо онҳо ба ҷои саҷда кардан, бо рӯйҳои худ хобида ва кашолакунон дохил шуданд, ки ин кори онҳо саркашӣ ва нофармониро нишон медод. Баъд аз он Худованд ба онҳо амр кард, ки дар рӯзи шанбе таҷовуз накунанд ва шикор накунанд, вале онҳо ин амрро низ риоя накарданд ва ба шикори моҳӣ дар он рӯз пардохтанд. Ҳамин тавр, Худованд аз онҳо паймоне мустаҳкам ва сахт гирифт, ки ба он аҳком амал кунанд, аммо онҳо он паймонро шикастанд ва нофармонӣ карданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони худ ҳатто барои ҳидояти онҳо воситаҳои гуногунро истифода мебарад, то онҳо ба роҳи рост оянд.
Паймоншиканӣ ва нофармонӣ аз амрҳои Худованд боиси ғазаби Ӯ мегардад ва оқибати бад дорад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба паймонҳои худ вафо кунем ва амрҳои Худовандро иҷро намоем.
Худованд ҳатто барои гуноҳкорон низ роҳи ҳидоятро кушодааст, аммо онҳо бояд аз саркашӣ даст кашанд ва ба Ӯ рӯ оваранд.
Ин оят моро водор мекунад, ки ба неъматҳои Худованд шукр гӯем ва аз нофармонӣ дурӣ ҷӯем, то ба роҳи рост ҳидоят ёбем.

📜 Оят 152-156 — Сураи Ан-Ниса

152وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُولَٰئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Ва касоне, ки ба Худо ва паёмбаронаш имон овардаанд ва. миёни паёмбаронаш ҷудоӣ наандохтаанд, савобашонро Худо хоҳад дод ва Худо омурзандаву меҳрубон аст.

153يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَىٰ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَآتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَانًا مُّبِينًا

Аҳли китоб аз ту мехоҳанд, ки барояшон китобе аз осмон нозил кунӣ. Инҳо бузургтар аз инро аз Мӯсо талаб карданд ва гуфтанд: «Худоро ба ошкор ба мо нишон деҳ». Ба сабаби ин сухани куфромезашон оташак онҳоро фурӯ гирифт. Ба пас аз он ки мӯъҷизаҳое барояшоя омада буд, гӯсолаеро ба худоӣ гирифтанд ва Мо ононро бахшидем ва Мӯсоро мӯъҷизае ошкор додем.

154وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا

155فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти Худо ва ба ноҳақ куштани паёмбарон ва ин, ки гуфтанд: «Дилҳои мо бастааст». Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва ғайри андаке имон намеоваранд

156وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا

ва низ ба сабаби куфрашон ва он тӯҳмати бузург, ки ба Марям заданд

← Оят 153 📖 Ан-Ниса Оят 155 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

154Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 154

Сураи Ан-Ниса Оят 154 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба хотири паймоне, ки бо онҳо баста будем, кӯҳи…

Сураи Оят 154/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 152–156. Ба Тоҷикӣ: Русский.