Wa izaa hadaral qismata ulul qurbaa walyataamaa walmasaakeenu farzuqoohum minhu wa qooloo lahum qawlam ma`roofaa
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
He wong kang padha tampa panduman waris, manawa anak sanak sadulur kang benere ora oleh panduman, lan bocah yatim, apa dene para wong miskin padha teka meruhi pengedume barang tinggalan iku padha sira ujurana (sadurunge barang mau dibage marang para waris kang mesthi nompa) lan padha sira tandukana tembung kang becik lan manis
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Dan apabila sewaktu pembagian itu hadir kerabat, anak yatim dan orang miskin, maka berilah mereka dari harta itu (sekedarnya) dan ucapkanlah kepada mereka perkataan yang baik.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
الْقِسْمَةَ : pembagian, yaiku pembagian warisan.
أُولُو الْقُرْبَىٰ : para sedulur kang isih ana hubungan kekerabatan karo wong kang tilar donya.
فَارْزُقُوهُم : mula paringana rizki marang wong-wong mau, yaiku menehi bagean saka harta warisan.
قَوْلًا مَّعْرُوفًا : omongan kang apik, alus, lan ora nglarani ati.
2) Katrangan isining ayat:
Ayat iki nerangake bab tata cara nalika mbagekake harta warisan. Nalika lagi mbagekake warisan, asring ana wong-wong kang teka lan melu nyekseni, kayata para sedulur kang ora oleh bagean warisan, bocah-bocah yatim, lan wong-wong mlarat. Padha teka amarga kepengin banget oleh bagean, sanajan ora duwe hak miturut hukum waris.
Mula, Allah mrentahake marang ahli waris supaya menehi sawetara bagean saka harta warisan mau marang wong-wong iki sadurunge dibagekake marang sing duwe hak. Iki minangka wujud kabecikan lan loman, ora wajib nanging banget dianjurake. Kejaba menehi barang, wong-wong mau uga kudu diajaki omongan kang apik, alus, lan nyenengake ati, ora nganggo tembung kang kasar utawa nglarani.
Ana ulama kang ngandharake yen hukum menehi bagean marang wong-wong mau wis dimansukh (dibusak) dening ayat-ayat bab warisan kang luwih tegas. Nanging, semangat kanggo tetep loman lan ngomong apik marang sesama tetep dadi piwulang kang becik lan ora kena ditinggal.
3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake babagan loman lan welas asih marang sesama, utamane marang sedulur, bocah yatim, lan wong mlarat. Sanajan dheweke ora duwe hak warisan, nanging tetep kudu diopeni atine.
Islam ora mung ngatur bab hukum, nanging uga ngatur bab tata krama lan budi pekerti. Ngomong kang apik marang sapa wae iku dadi ciri wong mukmin.
Menehi sedekah utawa hadiah marang wong kang lagi butuh, sanajan ora wajib, bisa dadi sarana kanggo nyedhaki Allah lan nambahi rasa syukur.
Ayat iki ngelingake yen harta warisan iku dudu mung kanggo awake dhewe, nanging uga ana hak wong liya kang kudu digatekake, paling ora kanthi ati kang loman lan omongan kang apik.
Kanthi nglakoni piwulang iki, urip dadi luwih tentrem, rukun, lan ora ana rasa sengit antarane sedulur. Iki nuduhake yen ajaran Islam iku kebak kawicaksanan lan katresnan marang kabeh manungsa.
He wong kang padha tampa panduman waris, manawa anak sanak sadulur kang benere ora oleh panduman, lan bocah yatim, apa dene para wong miskin padha teka meruhi pengedume barang tinggalan iku padha sira ujurana (sadurunge barang mau dibage marang para waris kang mesthi nompa) lan padha sira tandukana tembung kang becik lan manis
Lan sira padha nitipriksa kahananing bocah yatim nganti tekan dewasa (baligh wayahe rabi). Ing kono manawa muturut panimbangira bocah yatim mau wis pinter, bandhane nuli sira wenehake marang bocah mau. Lan sira aja wani-wani mangan bandhane bocah yatim kelawan ora bener nggege entek ing bandha mau. Lan sapa kang nguwasani bandhane bocah yatim iku sugih, aja mangan babar pisan marang bandhane bocah yatim. Nanging yen kekurangan, ya mangana bandhane kelawan becik (bener). Dene manawa sira padha masrahake bandhane bocah yatim kang nduweni bandha mau, sira padha neksekna temene bocah yatim mau wis nampa bandhane. Lan wis cukup Allah dadi Panimbang
Wong-wong lanang padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyung) utawa saka sanak sedulure. Wong-wong wadon iya padha duwe panduman saka barang tetinggalane wong tuwa loro (bapabiyunge) utawa saka sanak sedulure, ana kang mung nampa sethithik utawa akeh. Mangkono iku panduman kang wis tinamtokake
He wong kang padha tampa panduman waris, manawa anak sanak sadulur kang benere ora oleh panduman, lan bocah yatim, apa dene para wong miskin padha teka meruhi pengedume barang tinggalan iku padha sira ujurana (sadurunge barang mau dibage marang para waris kang mesthi nompa) lan padha sira tandukana tembung kang becik lan manis
Lan sira padha nguwarna wong kang padha lara banget, kang manawa mati sarta sapungkure tinggal anak cilik. Anak cilik mau dikuwatirake mbokmanawa ora kopen, mulane sira padha bektia marang Allah, lan mituturana marang wong kang lara mau kelawan pitutur kang becik
Satemene wong kang padha mangan bandhane bocah yatim kelawan panganiaya iku prasasat ngiseni wetenge kelawan geni neraka, ing besuk bakal dicemplungake ing neraka Sa’ir
Surat An-Nisa Ayat 8 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : He wong kang padha tampa panduman waris, manawa anak sanak…
Surat Ayat 8/176 — Surat An-Nisa النساء (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat An-Nisa Rungokna, Surat An-Nisa Terjemah, Surat An-Nisa mp3, Surat An-Nisa pdf. Ayat 6–10. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.