Ан-Ниса сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• الْقِسْمَةَ – мирасты бөлу, үлестіру.
• أُولُو الْقُرْبَىٰ – жақын туыстар.
• فَارْزُقُوهُم – оларға ризық беріңдер, яғни үлес беріңдер.
• قَوْلًا مَّعْرُوفًا – жақсы, әдепті сөз.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала мирасты бөлу кезінде жақын туыстар, жетімдер және кедей-кепшіктер қатысып қалса, оларға да бөлінетін малдан бір үлес беруді бұйырады. Бұл – парыз емес, қайырымдылық пен жомарттық ретіндегі үкім. Себебі олар мирастан өздеріне тиесілі үлес ала алмайды, бірақ олардың да көңілі сол малға қарап, үміт етіп тұрады. Сондықтан оларға да бірдеңе беру – жүректі жұмсартып, қоғамдағы ынтымақ пен бауырластықты нығайтады. Сонымен қатар оларға тек қана мал беру жеткіліксіз, оларға жақсы, әдепті сөздер айту керек. Яғни, оларды ренжітпей, қорламай, жұмсақ сөйлеу – мұсылмандық әдептің бір белгісі. Бұл аяттағы үкім кейіннен өзгертілгенімен, ондағы әдеп пен қайырымдылық рухы әрқашан маңызды.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят мұсылмандарды жомарттыққа, қайырымдылыққа шақырады. Малды тек өзіне ғана емес, мұқтаж жандарға да бөлу – иманның көрінісі.
• Жетімдер мен кедейлерге қамқорлық жасау – Исламның негізгі қағидаттарының бірі. Бұл аят сол қамқорлықтың бір көрінісін көрсетеді.
• Жақсы сөз – садақа. Адамдарға тек малмен ғана емес, жылы сөзбен де көмектесу керек. Бұл – Исламның әдептілікке, мейірімділікке шақырғанының дәлелі.
• Бұл аят адамдарды бір-біріне жақсылық жасауға, көңіл бөлуге, қоғамда ынтымақ пен сыйластық орнатуға тәрбиелейді. Ислам – тек ғибадат емес, сонымен қатар адамдар арасындағы қарым-қатынасты да реттейтін дін.