Фуссилат сүрәсе — Аять 36

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَنزَغَنَّكَ — «сиңа кадалыр», ягъни шайтан синең күңелеңә яманлык салыр, вәсвәсә кылыр.
• نَزْغٌ — вәсвәсә, эндәшү, яманлыкка этәрү (мәсәлән, малга кадаган кебек, кешене эчтән тибрәтү).
• فَاسْتَعِذْ — «сыйынырга сора», ягъни Аллаһтан ярдәм сорап, Аңа сыенырга.

Аять тәфсире:

Әгәр шайтан сиңа берәр вакытта вәсвәсә салып, яманлыкка, яки явызлыкка, яки берәр гөнаһка этәрсә — аның белән көрәшергә тырышып, үзеңнең көчеңә таянма. Киресенчә, шундук Аллаһуга сыен, Аңа илаһи ярдәм сорап дога кыл. Чөнки Аллаһ синең догаңны ишетүче, синең хәлеңне, ниятеңне һәм ихтыяҗыңны белүче. Ул сине шайтанның явызлыгыннан сакларга көче җитүче бердәнбер зат. Бу әмер — пәйгамбәрләргә дә, гомумән һәр мөэмингә карата. Кеше шайтанның вәсвәсәсенә бирелмәсен, ә Аллаһка сыенып, Аның ярдәменә ышансын. Аллаһ — ишетүче, белүче, шуңа күрә Аның ярдәме һичшиксез килер.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Шайтан һәрвакыт кешене яманлыкка өнди, хәтта яхшы гамәлләрдән соң да күңелгә ачу, үч, яки начар уйлар салырга мөмкин. Шуңа күрә һәр мөэмин бу хәлгә әзер булырга тиеш.
2. Шайтанга каршы иң көчле корал — Аллаһка сыенырга ашыгу. Кеше үз көченә таянса, җиңелә; ә Аллаһка таянса, һичшиксез саклана.
3. Аллаһның «ишетүче» һәм «белүче» булуы — безнең догаларыбыз югалмый, Аңа ирешә, һәм Ул безнең хәлебезне тулысынча белә. Бу мөэмингә зур тынычлык һәм ышаныч бирә.
4. Бу аять безгә ачулану, үч алу, яки яманлыкка яманлык белән җавап бирүдән сакланырга өйрәтә. Яхшылыкка яхшылык, ә яманлыкка — кичерү һәм Аллаһка сыенып, ярдәм сорау белән җавап бирергә кирәк.
5. Ислам — кешенең эчке дөньясын чистарту дине. Ул безнең күңелләребезне вәсвәсәләрдән сакларга һәм һәрвакыт Аллаһ белән бәйләнештә булырга өнди.