Sura Fussilat — Aya 37

Maana ya maneno:

• Āyātihi: Ishara na dalili za uweza wa Mwenyezi Mungu.
• Layl: Usiku.
• Nahār: Mchana.
• Shams: Jua.
• Qamar: Mwezi.
• Tasjudū: Msujudu (msiiname kwa ibada).
• Khalaqahunna: Aliviumba hivyo (usiku, mchana, jua na mwezi).

Ufafanuzi wa Aya:

Miongoni mwa ishara kubwa zinazoonyesha uweza wa Mwenyezi Mungu na upweke Wake ni kupishana kwa usiku na mchana, na kuonekana kwa jua na mwezi kwa mpangilio wa ajabu. Vitu hivi vyote viko chini ya amri ya Mwenyezi Mungu na vimeumbwa na Yeye. Kwa hiyo, enyi watu, msivisujudie jua wala mwezi, kwani havina uweza wowote wala haviwezi kujinufaisha wala kudhuru. Msujudieni Mwenyezi Mungu pekee, ambaye ameviumba hivyo vyote kwa hekima Yake. Ikiwa kweli mnamuabudu Yeye tu, basi ibada yenu isiwe na ushirikina wowote, na sujudi lenu liwe kwa ajili Yake tu, si kwa viumbe Wake.

Faida za Aya:

1. Aya hii inatufundisha kutambua ukuu wa Mwenyezi Mungu kupitia viumbe vyake, na kwamba vitu hivi vyote ni dalili za uweza Wake, si vya kuabudiwa.
2. Inasisitiza utauhidii (upweke wa Mwenyezi Mungu) na kuondoa ushirikina wowote, hasa katika ibada ya sujudi ambayo ni aina ya juu ya ibada.
3. Inatukumbusha kwamba kila kitu anachokiumba Mwenyezi Mungu ni cha kumtambua Yeye na kumtii, si cha kukifanya kuwa mungu mwingine.
4. Inatia moyo waumini kumgeukia Mwenyezi Mungu kwa ikhlasi (unyofu) katika ibada zao, na kuwafanya wawe makini wasije wakaingia katika ushirikina kwa kufuata mila za kijadi au ushirikina wa kisasa.