Suurah Fussilat — Aayad 37

Macnaha Erayada:

• Aayaad – Calaamooyin iyo waxyaabo lagu garto.
• Layl iyo Nahaar – Habeenka iyo maalinta oo is beddela.
• Shams iyo Qamar – Qorraxda iyo dayaxa.
• La tasjuduu – Ha sujuudina (ha caabudina).
• Khalaqahunna – Iyaga abuuray (waxaa loola jeedaa abuurista qorraxda, dayaxa, habeenka iyo maalinta).

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa ka mid ah calaamooyinka Allaah ee ku tusaya weynaantiisa iyo qudratiisa, habeenka iyo maalinta oo isku xigxiga, iyo qorraxda iyo dayaxa oo ku socda nidaam go’an oo uu u dhigay. Kulligood waxay ku hoos jiraan amarkiisa iyo maamulkiisa.

Sidaa darteed, dadka ha u sujuudin qorraxda mana u sujuudin dayaxa, maxaa yeelay waa makhluuqaad la abuuray oo aan waxba ku hananayn, waxayna u baahan yihiin Eebe sida dadka oo kale. Haddaba sujuudda oo ah cibaadada ugu weyn, u keligeed ha u sujuudaan Allaah, kaasoo abuuray qorraxda, dayaxa, habeenka iyo maalinta. Haddii aad run ahaantii caabudaysaan Eebe oo keliya, isaga uun ha u sujuuda, ee ha u sujuudin waxa uu abuuray.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Tawxiidka iyo kaliyeeliga Eebe – Aayaddu waxay ina baraysaa in cibaadada oo dhan, gaar ahaan sujuudda, ay u tahay Eebe keliya, ee looma yeelin waxa uu abuuray, sida qorraxda iyo dayaxa.
2. Aqoonta iyo xikmadda Eebe – Fiirinta habeenka iyo maalinta, qorraxda iyo dayaxa, waxay kordhisaa yaqiinka iyo Iimaanka, waxayna ina tusaysaa in kulli wax ay ku socdaan nidaam qumman oo uu dhigay Eebaha xikmadda leh.
3. Digniinta ka fogow shirk – Aayaddu waxay ka digaysaa in la caabudo waxa la abuuray, waxayna ina xusuusinaysaa in sujuudda ay tahay cibaadada ugu sarreysa, oo loo qaato Eebe keliya.
4. Xoojinta Iimaanka – Marka dadku fiiriyaan makhluuqaadka Eebe, waxay ku xoogaysanayaan inay u sujuudaan Eebe si qalbi nadiif ah, iyagoo iska fogeeya wax kasta oo Eebe ka soo hadhay.