Сураи Аш-Шура Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои он даъват кун ва чунон ки фармон ёфтаӣ, пойдорӣ…

Аш-Шура · 15/53

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аш-Шура

فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ۝١٥

🔤 Transliteration

Falizaalika fad`u wastaqim kamaaa umirta wa laa tattabi` ahwaaa`ahum wa qul aamantu bimaaa anzalal laahu min Kitaab, wa umirtu li a`dila bainakum Allaahu Rabbunaa wa Rabbukum lanaaa a`maa lunaa wa lakum a`maalukim laa hujjata bainanaa wa baina kumul laahu yajma`u bainanaa wa ilaihil maseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Барои он даъват кун ва чунон ки фармон ёфтаӣ, пойдорӣ кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав ва бигӯ: «Ба китобе, ки Худо нозил кардааст, имон дорам ва ба ман фармон додаанд, ки дар миёни шумо ба адолат рафтор кунам. Худои якто Парвардигори мо ва Парвардигори шумост. Аъмоли мо аз они мо ва аъмоли шумо аз они шумо. Миёну мову шумо ҳеҷ муҳоҷҷае (душмание) нест. Худо моро дар як ҷо ҷамъ меоварад ва бозгашт ба сӯи Ӯст!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

فَلِذَٰلِكَ — ба сабаби он, бинобар он.
فَادْعُ — пас даъват кун, мардумро ба ин дин бихон.
وَاسْتَقِمْ — ва рост ист, устувор бош бар ин роҳ.
أَهْوَاءَهُمْ — ҳавасҳои онҳо, хоҳишҳои нафсонии онҳо.
لِأَعْدِلَ — то ки адолат кунам, додгарӣ намоям.
لَا حُجَّةَ — ҳеҷ ҳуҷҷат ва баҳс нест.
الْمَصِيرُ — бозгашт, ҷойи ниҳоӣ.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд: ба сабаби он дини росте, ки ба ҳамаи паёмбарон васият шудааст — яъне тавҳид ва ибодати Худои ягона — мардумро ба сӯи он даъват кун. Ва бар ин роҳи рост устувор бош, чунон ки Худованд фармон додааст. Аз ҳавасҳои ботили онҳое, ки дар ҳақ шак кардаанд ва аз роҳи рост каҷ рафтаанд, пайравӣ накун.

Ва ба онҳо бигӯ: ман ба ҳамаи китобҳое, ки Худованд аз осмон бар паёмбаронаш нозил кардааст, имон овардам. Ва Парвардигорам маро фармон додааст, ки дар миёни шумо ба адолат ҳукм кунам ва додгарӣ намоям. Худованд Парвардигори мо ва Парвардигори шумост. Мо подоши аъмоли некӯи худро дорем ва шумо ҷазои аъмоли бади худро. Пас аз он ки ҳақ равшан гардид ва далел ошкор шуд, миёни мо ва шумо ҳеҷ баҳсу ҷидол нест. Худованд ҳамаи моро дар рӯзи қиёмат ҷамъ меоварад ва дар он чизе, ки дар он ихтилоф карда будем, ба ҳақ доварӣ мекунад. Ва бозгашти ниҳоӣ ба сӯи Ӯст, пас ҳар касро ба он чи сазовор аст, ҷазо медиҳад. Он гоҳ ростгӯй аз дурӯғгӯй ва ҳақгӯй аз ботилгӯй равшан мегардад.

Фоидаҳои оят:

Даъват ба роҳи рост вазифаи ҳар мусулмон аст. Ҳамон дини пок ва рости Худо, ки тавҳид аст, бояд ба мардум расонида шавад, на бо зӯр, балки бо сухани некӯ ва ахлоқи ҳасана.
Устуворӣ бар дин сабаби саодат аст. Ҳар кас бар роҳи ҳақ рост истад ва аз ҳавасҳои нафсонӣ дурӣ ҷӯяд, Худованд ӯро ёрӣ медиҳад ва дар дунёву охират сарбаланд мегардонад.
Имон ба ҳамаи китобҳои осмонӣ қисми имон аст. Мусулмон ба Қуръон ва ба ҳамаи китобҳое, ки пеш аз он нозил шудаанд, имон дорад. Ин имон ба ҳамаи паёмбарон ва рисолатҳои осмонӣ эҳтиром ва пайванди умумии башарро тақвият мекунад.
Адолат асоси муносибатҳост. Худованд Паёмбарашро фармон додааст, ки дар миёни мардум ба адолат ҳукм кунад. Ин ба мо таълим медиҳад, ки дар ҳамаи корҳо, хусусан дар доварӣ ва муносибат бо дигарон, аз адолат дур нашавем.
Ҳисобу китоби аъмол ба Худованд аст. Ҳар кас масъули аъмоли худаш аст. Мо подоши некиҳои худро мегирем ва дигарон ҷазои бадиҳои худро. Ин боиси он мешавад, ки инсон ба ҷои айбҷӯӣ аз дигарон, ба ислоҳи худаш машғул шавад.
Рӯзи қиёмат рӯзи ҳақиқат аст. Худованд ҳамаро ҷамъ меоварад ва дар он чизе, ки ихтилоф доштанд, ба ҳақ доварӣ мекунад. Ин боварӣ ба инсон оромиш медиҳад, ки ҳақ поймол намешавад ва ҳар кас сазои амали худро мебинад.
Бозгашт ба сӯи Худованд аст. Ҳамаи мо рӯзе ба сӯи Парвардигори худ бармегардем ва Ӯст, ки ба ҳақ доварӣ мекунад. Ин боварӣ инсонро ба некӯкорӣ, тақво ва омодагӣ барои охират ҳидоят мекунад.

📜 Оят 13-17 — Сураи Аш-Шура

13۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ

Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.

14وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ

Аз рӯи ҳасаду адоват фирқа-фирқа шуданд, аз он пас, ки ба дониш даст ёфтанд. Ва агар Парвардигори ту аз пеш муқаррар накарда буд, ки онҳоро то замоне муъайян мӯҳлат аст, бар онҳо ҳукми азоб мерафт. Ва касоне, ки баъд аз онҳо вориси китоби Худо шудаанд, дар бораи он сахт ба шубҳа афтодаанд.

15فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

16وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ

Ва касоне, ки дар бораи Худо ҷидол мекунанд, пас аз он ки даъвати Ӯро иҷобат кардаанд, назди Парвардигорашон ҳуҷҷаташон ночиз аст. Бар онҳост хашми Худо ва бар онҳост азобе сахт!

17اللَّهُ الَّذِي أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ ۗ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ

Худост, ки ин китоби бархақ ва тарозуро нозил кардааст. Ва ту чӣ медонӣ? Шояд қиёмат наздик бошад.

← Оят 14 📖 Аш-Шура Оят 16 →

Аш-ШураФеҳристи Қуръон

53Оят

MeccanRevelation

15Оят

Тарҷума — Аш-Шура 15

Сураи Аш-Шура Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои он даъват кун ва чунон ки фармон ёфтаӣ, пойдорӣ…

Сураи Оят 15/53 — Сураи Аш-Шура الشورى (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аш-Шура Гӯш кун, Сураи Аш-Шура Тарҷума, Сураи Аш-Шура mp3, Сураи Аш-Шура pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.