Şura surəsi — Ayə 37

Söz izahı:

• يَجْتَنِبُونَ (yəctənibun): Uzaq dururlar, çəkinirlər.
• كَبَائِرَ الْإِثْمِ (kəbairəl-ism): Böyük günahlar — Allahın qadağan etdiyi ən ağır günahlar.
• الْفَوَاحِشَ (əl-fəvahiş): Açıq-aşkar çirkin əməllər, həddi tələb edən böyük günahlar.
• غَضِبُوا (ğadibu): Qəzəbləndilər, hirsləndilər.
• يَغْفِرُونَ (yəğfirun): Bağışlayırlar, əfv edirlər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala möminlərin gözəl sifətlərini bizə tanıdır. Onlar elə insanlardır ki, Allahın qadağan etdiyi böyük günahlardan — Allaha şərik qoşmaq, haqsız yerə adam öldürmək, zinaya böhtan atmaq, yetim malını yemək, sələm (riba) yemək, döyüşdən qaçmaq, valideynə asi olmaq kimi ağır günahlardan — və hər cür çirkin, iyrənc əməllərdən uzaq dururlar. Onlar bu günahlara yaxınlaşmaz, özlərini onlardan qoruyarlar.

Sonra Allah onların daha bir ülvi xüsusiyyətini xatırladır: onlar qəzəblənəndə, kim onlara söz və ya əməllə pislik edəndə dərhal qisas almağa tələsməzlər. Əksinə, qəzəblərini udar, hirslərini boğar və o insanı bağışlayarlar. Bu bağışlama onların nəfslərinin böyüklüyündən, qəlblərinin saflığından irəli gəlir. Onlar bunu Allahın savabını və bağışlanmasını umaraq edərlər. Əgər bağışlamaqda bir xeyir və məsləhət varsa, bu, onlar üçün daha üstün bir fəzilətdir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, əsl güc qisas almaqda deyil, qəzəbi cilovlamaqda və bağışlamaqdadır. Qəzəb insanı ən asan yoldan çıxaran duyğulardan biridir; lakin mömin qəzəbinə qalib gələr, əfv edər. Bu, həm fərdi, həm ailə, həm də cəmiyyət həyatında sülh və barışıq gətirən gözəl bir əxlaqdır. Uca Allah bizə belə gözəl sifətlər bəxş etsin və qəlbimizi bağışlamağın nuru ilə işıqlandırsın.