Surja Esh-Shura — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• Evlijá (أَوْلِيَاء): ndihmës, mbrojtës dhe përkrahës.
• Min dúnillah (مِن دُونِ اللَّهِ): pos Allahut, pra asnjë ndihmës tjetër përveç Tij.
• Sebíl (سَبِيل): rrugë, udhë që të çon te qëllimi.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti i nderuar na tregon gjendjen e jobesimtarëve në Ditën e Kijametit, kur ata do të përballen me dënimin e Allahut. Në atë moment të tmerrshëm, ata nuk do të kenë asnjë ndihmës apo mbrojtës që mund t'i shpëtojë nga dënimi i Allahut. Të gjithë ata që u mbështetën në idhujt, sundimtarët e padrejtë ose fuqitë e rreme, do të zbulojnë se të gjithë këta kanë humbur dhe nuk mund të bëjnë asgjë për ta.

Më pas, Allahu i Lartësuar na mëson një të vërtetë themelore: kushdo që Allahu e lë në humbje për shkak të mosbesimit dhe padrejtësisë së tij, ai nuk ka asnjë rrugëdalje. Nuk ka asnjë udhë që e çon atë te e vërteta në këtë botë, as te Xhenneti në botën tjetër. Kjo ndodh sepse udhërrëfimi dhe humbja janë vetëm në dorën e Allahut – Ai udhëzon kë të dojë dhe e lë në humbje kë të dojë, sipas drejtësisë dhe urtësisë së Tij. Për atë që Allahu ia mbyll dyert e shpëtimit, askush nuk mund t'ia hapë ato.

Përfitimet nga ajeti:

1. Vetëm Allahu është Mbrojtësi i vërtetë: Ky ajet na mëson se çdo ndihmë dhe mbrojtje vjen vetëm nga Allahu. Prandaj, ne duhet t'i drejtohemi vetëm Atij në çdo nevojë dhe të mos mbështetemi te krijesat, sepse ato nuk kanë fuqi të na mbrojnë nga dënimi i Tij.
2. Rëndësia e udhërrëfimit hyjnor: Ajeti na bën të vetëdijshëm se udhërrëfimi është dhuratë nga Allahu. Prandaj, duhet ta falënderojmë Allahun që na udhëzoi në rrugën e drejtë dhe të kërkojmë vazhdimisht prej Tij qëndrueshmëri në iman.
3. Frika nga pasojat e mosbesimit: Ky ajet na paralajmëron kundër mosbesimit dhe padrejtësisë, duke na bërë të ditur se kush i humb këto rrugë, i humb të gjitha rrugët e shpëtimit. Kjo na nxit të jemi të kujdesshëm në veprimet tona dhe të përpiqemi t'i bindemi Allahut.
4. Shpresa në mëshirën e Allahut: Megjithëse ajeti flet për humbjen e atyre që Allahu i lë në humbje, ai na kujton se Allahu është i mëshirshëm dhe i drejtë. Ai nuk e lë askënd në humbje pa arsye, por vetëm ata që e meritojnë me veprat e tyre. Kjo na bën të përpiqemi të jemi prej atyre që Allahu i do dhe i udhëzon.