Surah Ash-Shura — Aya 46

Ma’anar Kalmomi:

• Auliyā’a: Masoya, mataimaka, ko masu taimako.
• Min dūni Llah: Ba tare da Allah ba, wato daga wajen Allah.
• Sabīl: Hanya, ko hanya ta tsira.

Tafsirin Ayar:

A ranar Kiyama, waɗannan kafirai da suka yi rashin biyayya ga Allah, ba za su sami wasu masoya ko mataimaka ba waɗanda za su iya tseratar da su daga azabar Allah. Duk abin da suka dogara da shi a duniya—kamar gumaka, shugabanni, ko dukiyoyi—ba zai amfane su ba a wurin azabar Allah. Sa’an nan Allah ya bayyana cewa: duk wanda Allah ya ɓatar da shi saboda kafircinsa da zaluncinsa, to, ba shi da wata hanya da za ta kai shi ga shiriya a duniya, ko ga Aljanna a Lahira. Domin Allah Shi ne ke da ikon shiryarwa da ɓatarwa, kuma babu wani mai iya canja hukuncinsa. Duk hanyoyin tsira sun rufe a gare shi, saboda ya yi watsi da gaskiya kuma ya bi son zuciyarsa.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa taimako na gaskiya daga Allah ne kawai. Duk wanda ya dogara ga Allah, Allah ba zai yashe shi ba, amma wanda ya juya baya ga Allah, to, babu wani da zai iya taimaka masa.
2. Yana nuna wa muminai darajar shiriya: shiriya babbar ni’ima ce daga Allah, don haka ya kamata mu riƙa neman shiriya da tsayawa a kan gaskiya a kowane lokaci.
3. Yana ƙarfafa mu mu nisanta daga kafirci da zalunci, domin waɗannan su ne dalilan ɓatarwa da rufe hanyoyin tsira.
4. Yana sa mu girmama Allah da ikonsa, kuma mu san cewa al’amarin halitta gaba ɗaya yana hannunSa ne kawai, don haka mu ƙara dogara gare Shi a cikin dukan al’amuranmu.