Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
- أَعْرَضُوا: рӯй гардонданд, яъне аз қабули даъвати ҳақ рӯй тофтанд.
- حَفِيظًا: нигаҳбон, назораткунанда, ки амалҳоро сабт ва ҳисоб мекунад.
- الْبَلَاغُ: расонидани паём, таблиғи рисолат.
- أَذَقْنَا: чашонидем, яъне ато кардем ва бичашонидем.
- رَحْمَةً: раҳмат, неъмат, бахшоиш.
- سَيِّئَةٌ: бадӣ, мусибат, нохушӣ.
- كَفُورٌ: сипосгузор, ношукр, яъне касе ки неъматҳоро инкор мекунад.
- Тафсири оят:
Агар ин мушрикон аз имон ба Худо рӯй гардонанд, эй Паёмбар, мо туро бар онҳо нигаҳбон назораткунандаи аъмолашон нафиристодаем, то онҳоро ба амалашон ҳисоб кунӣ. Бар ту ҷуз расонидани паём чизе нест. Ва ҳамоно Мо ҳангоме ки ба инсон аз ҷониби Худ раҳмате — сарват, фарохӣ дар мол ва ғайра — ато кунем, ӯ ба он шод мешавад ва хурсандӣ мекунад. Ва агар ба онҳо бадӣ — фақирӣ, беморӣ ва ғайра — бо сабаби он гуноҳҳое, ки дастҳояшон пеш фиристодааст, бирасад, пас ҳамоно инсон ношукр аст: мусибатҳоро мешуморад ва неъматҳоро фаромӯш мекунад.
Дар ин оят Худованд ба Паёмбари худ тасаллӣ медиҳад, ки вазифаи ӯ танҳо расонидани рисолат аст, на маҷбур кардани мардум ба имон ва на нигаҳбонии аъмоли онҳо. Ҳисоби онҳо бо Худост. Сипас Худованд табиати инсонро баён мекунад, ки вай ҳангоми расидани неъмат шод мешавад, аммо ҳангоми расидани мусибат ба сабаби гуноҳҳои худ ношукрӣ мекунад ва аз раҳмати Худо норозӣ мешавад. Ин оят даъват мекунад, ки инсон дар ҳар ҳол — ҳам дар неъмат ва ҳам дар мусибат — сипосгузори Худо бошад ва ба қазои Ӯ розӣ гардад.
- Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
- Ислом дини осонӣ ва раҳмат аст; Худо касеро ба зӯр ба имон водор намекунад ва ҳар кас озодона метавонад роҳи ҳақро интихоб кунад.
- Вазифаи даъваткунанда танҳо расонидани паём аст, на маҷбур кардани мардум; ин боиси он мешавад, ки муносибати мусулмонон бо дигарон бо нармӣ ва хушрафторӣ бошад.
- Ҳисобу китоби аъмол танҳо бо Худост, на бо банда; ин инсонро аз такаббур ва худписандӣ дур медорад.
- Худованд инсонро бо неъматҳо озмуда, бо мусибатҳо низ имтиҳон мекунад; сипосгузорӣ дар неъмат ва сабр дар мусибат роҳи расидан ба хушбахтии дунявию ухравӣ аст.
- Қуръон табиати инсонро дақиқ баён мекунад ва роҳи ислоҳи онро нишон медиҳад; ин далели он аст, ки Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат барои тамоми инсоният аст.
📜 Оят 46-50 — Сураи Аш-Шура
Тарҷума — Аш-Шура 48
Сураи Аш-Шура Оят 48 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар рӯй гардонанд, туро нафиристодаем, ки нигаҳбонашон бошӣ. Бар ту…Сураи Оят 48/53 — Сураи Аш-Шура الشورى (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аш-Шура Гӯш кун, Сураи Аш-Шура Тарҷума, Сураи Аш-Шура mp3, Сураи Аш-Шура pdf. Оят 46–50. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аш-Шура
Қуръони Карим
Friday, October 2, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


