شوری سۈرىسى — ئايەت 48

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• «أَعْرَضُوا»: يۈز ئۆرۈدىلەر، قاچتىلار، قوبۇل قىلمىدىلەر.
• «حَفِيظًا»: كۆزەتكۈچى، ساقلاشقۇچى، ھېسابات قىلغۇچى.
• «الْبَلَاغُ»: يەتكۈزۈش، ئېلان قىلىش.
• «أَذَقْنَا»: تېتىتتۇق، بەردۇق، نېسىپ قىلدۇق.
• «سَيِّئَةٌ»: يامانلىق، بەختسىزلىك، مۇسىبەت.
• «كَفُورٌ»: ناشۈكۈر، نېمەتنى ئىنكار قىلغۇچى.

1. ئايەت تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! ئەگەر بۇ كىشىلەر سېنىڭ ئاگاھلاندۇرۇشۇڭغا قۇلاق سالماي، ئىماندىن يۈز ئۆرۈسە، بىلگىنكى، ئاللاھ سېنى ئۇلارنىڭ ئەمەللىرىنى كۆزىتىپ، ھېسابات قىلىدىغان ساقلاشقۇچى قىلىپ ئەۋەتمىدى. سېنىڭ ۋەزىپەڭ پەقەت ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئۇلارغا يەتكۈزۈش. ئۇلارنىڭ ھېسابىنى ئاللاھ ئۆزى ئالىدۇ.

ئاللاھ تائالا ئىنسانغا ئۆز تەرىپىدىن بىرەر نېمەت — بايلىق، ساغلاملىق، ئامانلىق ۋە باشقا ياخشىلىقلارنى تېتىتسە، ئۇ بۇنىڭ بىلەن خۇشال بولىدۇ. ئەگەر ئۇلارغا ئۆز قوللىرى بىلەن قىلغان گۇناھلىرى سەۋەبىدىن بىرەر يامانلىق — يوقسۇللۇق، كېسەللىك ياكى باشقا بىر مۇسىبەت يەتسە، ئۇ چاغدا ئىنسان ناھايىتى ناشۈكۈر بولۇپ قالىدۇ. يەنى ئۇ نېمەتلەرنى ئۇنتۇپ، پەقەت مۇسىبەتلەرنى سانايدۇ، ئاللاھنىڭ ھېكمىتى بىلەن بەلگىلىگەن تەقدىرىگە رازى بولمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ ۋەزىپىسى پەقەت ئاللاھنىڭ دىنىنى يەتكۈزۈش، ھىدايەت بېرىش ئاللاھنىڭ قولىدا. شۇنداقلا، ئىنسان ئۆزىگە كەلگەن نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلىشى، مۇسىبەتلەرگە سەۋر قىلىشى كېرەك. ئاللاھنىڭ ھەر بىر ئىشىدا ھېكمەت بار، بىز ئۇنىڭغا تەسلىم بولۇشىمىز لازىم. ئاللاھ بىزنى ناشۈكۈرلەردىن قىلمىسۇن، بەلكى شۈكۈر قىلغۇچى بەندىلىرىدىن قىلسۇن.