Surah Ash-Shura — Aya 48

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• حَفِيظًا: mai kiyaye ayyukansu da lissafinsu.
• الْبَلَاغُ: isar da saƙon Allah da umarninsa.
• رَحْمَةً: ni’ima kamar wadata, lafiya, da sauransu.
• سَيِّئَةٌ: masifa ko cuta ko talauci.
• كَفُورٌ: mai yawan musun ni’imomin Allah, wanda ba ya godiya.

Fassarar Ayar:

Idan waɗannan mushirikai suka juya baya daga imani da abin da ka zo da shi, ya kai ka Manzo, to ba mu aike ka ba a kansu a matsayin mai kiyaye ayyukansu ko mai lissafinsu. Babu wani abin da ya rataya a wuyanka face isar da saƙon da aka umarce ka da shi. Lissafinsu yana wajen Allah ne kaɗai.

Sa’an nan Allah ya bayyana halin ɗan adam: Lalle idan Mun ɗanɗana masa wata ni’ima daga gare Mu, kamar wadata ko lafiya, sai ya yi farin ciki da ita, kuma ya yi taƙama. Amma idan masifa ta same shi, kamar talauci ko cuta, saboda abin da hannayensa suka aikata na zunubai, to lalle ɗan adam mai yawan musun ni’imomin Allah ne, ba ya godiya, kuma yana ƙididdige masifu yana manta ni’imomin.

Fa’idodin Ayar:

1. Manzo (SAW) ba shi da alhakin tilasta wa mutane imani; aikin sa shi ne isar da saƙo kawai, wannan yana sauƙaƙa wa masu da’awa a kowane zamani.
2. Nuna cewa Allah ba ya azabtar da kowa sai da hujja, kuma ba ya aiko Manzo a matsayin mai lissafin ayyukan mutane.
3. Gargadi ga ɗan adam game da halinsa na son rai: yana farin ciki da ni’ima amma yana manta da Mai ba da ita, idan masifa ta same shi sai ya yi rashin haƙuri da yin gunaguni.
4. Ƙarfafa wa mumini cewa ya kamata ya kasance mai godiya a lokacin ni’ima, kuma mai haƙuri da neman lada a lokacin masifa, don ya bambanta da halin kafirai.
5. Nuna cewa masifar da ke samun mutum tana daga sakamakon zunuban da hannayensa suka aikata, wanda hakan ke kira ga tuba da komawa ga Allah.