سورت فتح — آیت 17

د معنیٰ پیژندنه:

• حرج: تنګي، سختي، ګناه او ملامت.
• اعرج: هغه څوک چې پښه لنګه وي، يعنې ګوډ.
• يتول: له اطاعت او فرمانبردارۍ څخه مخ اړول او شا کول.

د آيت تفسير:

اى خلقو! الله تعالیٰ په خپل رحمت او مهربانۍ سره هغو کسانو ته چې عذر لري، اساني او آسانتیا راوړې ده. پر هغه ړوند چې سترګې يې نه وينې، هېڅ ګناه او ملامت نشته که د جهاد په ميدان کې ګډون نه کوي، ځکه چې هغه دا توان نه لري. همدارنګه پر هغه ګوډ چې پښه يې لنګه وي، هېڅ حرج او ګناه نشته که له جنګ څخه شا کړي، ځکه چې هغه په سختۍ سره حرکت کولای شي. او پر ناروغه کس هم هېڅ ګناه نشته که د خپلې ناروغۍ له امله په جهاد کې ګډون ونه کړي، ځکه چې الله تعالی پر هيڅ چا د هغه له وس نه زيات بار نه اچوي.

الله تعالیٰ په دې آيت کې د مسلمانانو زړونه خوشحاله کوي او وايي: څوک چې د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړي، په خپلو فرايضو عمل وکړي او له نواهيو څخه ځان وساتي، الله به هغه داسې جنتونو ته داخل کړي چې د هغو له لاندې ولې بهيږي، چې د هغو ونې او ماڼۍ ډېرې ښکلې دي. او څوک چې له دې اطاعت څخه مخ واړوي او شا کړي، الله به هغه ته په دردوونکي عذاب سزا ورکړي.

اي مسلمانانو! دا د الله تعالیٰ لوی رحمت او فضل دی چې هغه خپل بندګان په داسې اسانۍ سره جنت ته د ننوتلو بلنه ورکوي. نو تاسو د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړئ، ځکه چې په دې اطاعت کې ستاسو د دنيا او آخرت برکت او خوشبختي ده. الله تعالیٰ د خپلو بندګانو په عذرونو ډېر پوه دی، هغه څوک چې رښتيني عذر لري، هغه به يې وبخښي، خو هغه څوک چې پرته له عذره له جهاد او اطاعت څخه شا کړي، هغه به يې په دردوونکي عذاب ونيولي. نو تاسو د الله له رحمت او فضل څخه مه ناهيلي کېږئ او د هغه د اطاعت پر لاره کلک ودرېږئ، ځکه چې د الله سره ملاقات او د هغه جنت تر ټولو غوره انعام دی.