Сураи Аль-Фатх Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бар кӯр ҳараҷе (гуноҳе) нест ва бар ланг хараҷе нест…

Аль-Фатх · 17/29

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх

لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا ۝١٧

🔤 Transliteration

Laisa `alal a`maa harajunw wa laa `alal a`raji harajunw wa laa `alal mareedi haraj` wa many yutil`il laaha wa Rasoolahoo yudkhilhu jannaatin tajree min tahtihal anhaaru wa many yatawalla yu`azzibhu `azaaban aleemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бар кӯр ҳараҷе (гуноҳе) нест ва бар ланг хараҷе нест ва бар бемор хараҷе нест. Ва ҳар кӣ ба Худову паёмбараш итоъат кунад, ӯро ба биҳиштҳое дохил мекунад, ки дар он наҳрҳо равон аст. Ва ҳар кӣ сар бартобад, ба азобе дардовараш азоб мекунад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои душворфаҳм:

— حَرَجٌ: гуноҳ, тангӣ, маломат ё айб.

— الْأَعْمَىٰ: нобино, касе ки биноӣ надорад.

— الْأَعْرَجِ: ланг, касе ки дар пои худ нуқсон дорад.

— يَتَوَلَّ: рӯй гардонад, саркашӣ кунад ва итоат накунад.

Тафсири оят:

Дар ин ояти карима Худованди мутаъол баён мекунад, ки бар нобино, ланг ва бемор гуноҳ нест, агар аз ҷанг дар роҳи Худо боқӣ монанд, зеро онҳо қудрати иштирок кардан надоранд ва Худо онҳоро узрнок гардонидааст. Ин раҳмат ва осонии дини исломро нишон медиҳад, ки ҳеҷ касро берун аз тоқати худ масъул намесозад.

Сипас Худованд мефармояд: ҳар касе ки ба Худо ва Паёмбараш итоат кунад, ӯро ба биҳиштҳое дохил мекунад, ки дар зери қасру дарахтони онҳо дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Ва ҳар касе ки аз итоати Худо ва Паёмбар рӯй гардонад ва саркашӣ кунад, Худо ӯро ба азоби дардовар гирифтор мекунад. Пас итоат сабаби биҳишт аст ва саркашӣ сабаби азоб.

Фоидаҳои ин оят:

— Диндории ислом дини осонӣ ва раҳмат аст; Худо касеро берун аз қудраташ таклиф намекунад.

— Беморон ва маъюбон аз иштирок дар корҳои вазнин узрнок ҳастанд, аммо ин маънои онро надорад, ки онҳо аз дигар ибодатҳо озоданд.

— Итоати Худо ва Паёмбар роҳи ворид шудан ба биҳишт аст.

— Саркашӣ аз фармони Худо оқибати бад ва азоби дардовар дорад.

— Ин оят ба мардум мефаҳмонад, ки дини ислом дини адолат, меҳрубонӣ ва осонӣ аст ва ҳамаро ба сӯи некӣ ва итоат даъват мекунад.

📜 Оят 15-19 — Сураи Аль-Фатх

15سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انطَلَقْتُمْ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ ۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا كَلَامَ اللَّهِ ۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِن قَبْلُ ۖ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا ۚ بَلْ كَانُوا لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا

Чун барои гирифтани ғаниматҳо ба роҳ бияфтед, онон, ки аз ҷанг тахаллуф (қафокашӣ) намудаанд, хоҳанд гуфт: «Бигзоред, то мо ҳам аз паи шумо биёем! Мехоҳанд сухани Худоро дигаргун кунанд. Бигӯ: '«Шумо ҳаргиз аз паи мо нахоҳед омад. Худо аз пеш чунин гуфтааст». Сипас хоҳанд гуфт: «Балки бар мо ҳасад мебаред?» На, инҳо ҷуз андаке намефаҳманд.

16قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Ба аъроби бодиянишин, ки аз ҷанг тахаллуф намудаанд, бигӯ: «Ба зудӣ барои ҷанг ба мардуме сахт нерӯманд даъват карда мешавед, ки бо онҳо биҷангед ё мусалмон шаванд. Агар итоъат кунед, Худоятон музде некӯ хоҳад дод ва агар, ҳамчунон ки пеш аз ин сар бартофтаед, сар бартобед, шуморо ба азобе дардовар азоб мекунад».

17لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا

18۞ لَّقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا

Худо аз мӯъминон, он ҳангом ки дар зери дарахт бо ту байъат карданд, хушнуд гашт ва донист, ки дар дилашон чӣ мегузарад. Пас оромиш бар онҳо нозил кард ва ба фатҳе (ғалабае) наздик мукофоташон дод.

19وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

ва ба ғаниматҳои бисёр, ки ба даст меоваранд. Ва Худо ғолибу ҳаким аст!

← Оят 16 📖 Аль-Фатх Оят 18 →

Аль-ФатхФеҳристи Қуръон

29Оят

MedinanRevelation

17Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 17

Сураи Аль-Фатх Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бар кӯр ҳараҷе (гуноҳе) нест ва бар ланг хараҷе нест…

Сураи Оят 17/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.