سورت ذاریات — آیت 7

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• السَّمَاءِ: آسمان، هغه لويه مخلوق چې د ځمكې له پاسه پرته ده.
• ذَاتِ الْحُبُكِ: د ښكلي او مضبوط جوړښت څښتن. «الحُبُك» د «حَبِيكَة» جمع ده، چې د ښكلي اوبدل شوي جامې په شان مضبوط، سينګار شوي او په ښه توګه جوړ شوي شي ته ويل كېږي.

د آيت تفسير (تفسير الآية):

الله تعالیٰ په خپلو مخلوقاتو كې تر ټولو ستر او حیرانونكي مخلوق يعنې آسمان باندې قسم خوري، هغه آسمان چې ډېر ښكلي، مضبوط او په حكمت سره جوړ شوی دی. د هغه جوړښت دومره منظم او پيچلی دی چې د ښكلې اوبدل شوې جامې په شان دی، چې نه هيڅ درز او سوری لري او نه هيڅ كمزوري. دا قسم د دې لپاره خوړل شوی چې د قرآن كريم او د رسول الله صلی الله عليه وسلم د حقانيت او د هغو كسانو د خبرتيا ثبوت وركړي چې د قرآن او پيغمبر په اړه په اختلافي او بې بنسټه خبرو كې ښكيل دي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. الله تعالیٰ د خپلو مخلوقاتو په لويو او حیرانونكو شيانو باندې قسم خوري، چې دا د هغه د قدرت او حكمت ښودنه كوي او انسان ته د فكر او غور بلنه وركوي.
2. آسمان د خپل ښكلي او مضبوط جوړښت له امله د الله تعالیٰ د لويي او كمال يوه ښكاره نښه ده، چې هر څوك يې په غور سره وګوري، د خپل خالق په عظمت به حیران شي.
3. دا آيت د قرآن كريم او د رسول الله صلی الله عليه وسلم د حقانيت د ثبوت لپاره قسم خوړلی دی، نو مسلمان بايد په دې باور ټينګ ودرېږي او د شك او ترديد څخه ځان وساتي.
4. د آسمان په ښكلي جوړښت كې د الله تعالیٰ د صنعت ښكلا ښكاره ده، چې انسان ته دې هڅونه وركوي چې د الله په نعمتونو او قدرت باندې ډېر فكر وكړي او د هغه شكر وباسي.