Surat Ar-Rahman — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَلَّمَهُ : ngajari dheweke (manungsa).
• الْبَيَان : kemampuan kanggo njlentrehake apa kang ana ing ati/pikirane, bisa nganggo lisan utawa tulisan. Uga kalebu jeneng-jeneng barang kabeh.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngajari manungsa carane ngomong lan njlentrehake apa kang ana ing njero atine. Mula manungsa bisa ngomong, nulis, lan menehi katrangan marang wong liya. Iki minangka kabecikan gedhe saka Allah, amarga manungsa bisa beda karo makhluk liyane amarga bisa komunikasi kanthi cetha. Ana uga kang nerangake yen Allah ngajari manungsa jeneng-jeneng kabeh barang, dadi manungsa bisa ngerti lan nyebutake samubarang.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene nikmat Allah marang manungsa, yaiku bisa ngomong lan njlentrehake pikirane.
• Kanthi nikmat iki, manungsa bisa sinau ilmu, mulang marang wong liya, lan sesambungan karo siji lan sijine.
• Kita kudu syukur marang Allah kang wis paring kemampuan ngomong lan nulis, lan nggunakake kanggo bab kang becik.
• Ayat iki uga ngajak kita nggatekake marang wong liya, amarga bisa komunikasi iku nikmat kang kudu dijaga lan digunakake kanthi bener.