Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 4

Macnada Erayada:

• عَلَّمَهُ: Baray.
• الْبَيَانَ: Muujinta waxa qalbiga ku jira, hadal iyo qoraal toos ah.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku xigtaa aayadda hore ee "Khalaqal-insaana", waxayna caddaynaysaa in Eebbe (Subxaanahu wa Tacaalaa) uu abuuray aadanaha, kadibna baray bayaan-ku hadalka, si uu u muujiyo waxa naftiisa ku jira, hadal iyo qoraal toos ah. Tani waa nimco weyn oo Eebbe siiyay aadanaha, isagoo ka soocay xayawaanka, kuna sharrifay awoodda hadalka iyo muujinta fikradaha. Sidoo kale, waxaa ku jira in Eebbe baray aadanaha magacyada wax kasta, sida uu yiri "Wa'allama Aadama al-asmaa'a kullahaa" (Baray Aadam magacyadii dhamaantood), taasoo muujinaysa in aadanaha lagu sharfo aqoonta iyo garashada.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

• NImcada hadalka iyo bayaan-ku hadalka waa ni`mo wayn oo Eebbe siiyay aadanaha, waana inaan Eebbe ku mahadnaqno.
• Aqoonta iyo waxbarashadu waa wax lagu kala sarreeyo dadka, isla markaana waa dariiqa lagu garto Eebbe.
• Aayaddani waxay nagu boorrinaysaa inaan si fiican u isticmaalno hadalka, anagoo ku muujinayna runta iyo wanaagga, isla markaana ka fogaanna hadalka xun.
• Waxay nagu xoojinaysaa inaan dadka kale ula dhaqanno si wanaagsan, anagoo u muujinayna waxa qalbiga kaga jira si cad oo hufan.