سورت رحمن — آیت 42

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• آلاء: نعمتونه، ښېګڼې او احسانونه.
• تُكَذِّبَانِ: تاسو دواړه (پېریان او انسانان) دروغ ګڼئ، انکار کوئ.

د آیت تفسیر:

ژباړه: (الله تعالیٰ وايي:) نو تاسو دواړه (انسانانو او پېریانو) زما د رب له کومو نعمتونو څخه انکار کوئ؟!

دا آیت د سورة الرحمن په اوږدو کې څو ځله تکرار شوی دی. الله تعالیٰ په دې سورت کې خپل بې شمېره نعمتونه، قدرت او حکمت بیانوي، لکه د اسمانونو او ځمکې پیدا کول، د لمر او سپوږمۍ نظم، د میوو او دانو پیدا کول، د جنت نعمتونه او د دوزخ عذاب. د هر نعمت له ذکر وروسته الله تعالیٰ انسانانو او پېریانو ته خطاب کوي چې: "نو تاسو زما د رب له کومو نعمتونو څخه دروغ ګڼئ؟" دا پوښتنه د دې لپاره ده چې دوی ته وښيي چې دا ټول نعمتونه د الله تعالیٰ له لوري دي او هېڅوک یې د انکار او دروغ ګڼلو حق نه لري. دا آیت د دې خبرې تصدیق کوي چې الله تعالیٰ د انسانانو او پېریانو دواړو رب دی او د هغه نعمتونه د دواړو لپاره دي.

فايدې او درسونه:

1. الله تعالیٰ خپل نعمتونه په دې نیت یادوي چې بنده یې وپیژني، مننه یې وکړي او د هغه اطاعت ته مخه کړي.
2. د نعمتونو شمېرل د الله تعالیٰ د محبت او عبادت لامل ګرځي، ځکه چې کله بنده د الله پر نعمتونو سترګې پرانیزي، نو د هغه شکر یې پر ځان فرض ګڼي.
3. دا آیت د انسانانو او پېریانو دواړو ته خطاب کوي، چې د اسلام پیغام یوازې انسانانو ته نه، بلکې ټولو مخلوقاتو ته دی.
4. الله تعالیٰ د نعمتونو په یادولو سره د خپل رحمت او فضل دروازه پرانیزي، چې دا د مومنانو لپاره د خوښۍ او امید سبب دی.
5. د نعمتونو انکار او ناشکري د الله تعالیٰ د قهر او عذاب لامل ده، نو باید له دې څخه ډډه وکړو او تل د الله شکر ادا کړو.