سورت رحمن — آیت 41

د مهمو کلمو معناګانې:

• بِسِيمَاهُمْ: د دوی په نښو، علامتونو باندې.
• بِالنَّوَاصِي: د تندي ويښتان، د سر مخکنۍ برخه.
• وَالْأَقْدَامِ: او پښې (پلۍ).

د آيت تفسير:

د قيامت په ورځ به مجرمان (كافران او ګناهګاران) د خپلو ځانګړو نښو په وسيله پېژندل کېږي. د دوی نښه داده چې مخونه به يې تور وي او سترګې به يې شين (نيلي) وي. بيا به ملائکې دوی نيول کوي، نو د دوی د تندي ويښتان (ناصيې) به د دوی له پښو سره يو ځای تړل کېږي — يعنې د شا له لوري به يې سر او پښې سره ونښلول شي — او بيا به په داسې سپکاوي او ذلت سره په اور (جهنم) کې وغورځول شي. دا د دوی د بدو کړنو سزا ده چې په دې ډول به ورسره چلند کېږي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا پند راکوي چې الله تعالی د هر چا په باطن او کړنو ښه پوهېږي، او د قيامت په ورځ به مجرمان داسې رسوا کېږي چې د دوی څېرې به هم د دوی د جرمونو ګواهي ورکوي.
• مؤمن بايد تل د ګناه څخه ډډه وکړي، ځکه چې د ګناه نښې به نه يوازې په آخرت کې ښکاره کېږي، بلکې په دنيا کې هم د انسان په مخ او چلند اغېز کوي.
• دا آيت د عدل او انصاف يادونه کوي چې الله تعالی به له هيچا سره ظلم نه کوي، بلکې هر څوک به د خپلو کړنو مطابق سزا يا اجر ترلاسه کوي.
• د دې آيت له لوستلو څخه دا زده کوو چې د الله له عذاب څخه بايد ووېرېږو او د هغه د رحمت په لور وګرځو، ځکه چې د مجرمانو دا حالت د هغو کسانو لپاره يو سخت خبرداری دی چې د الله په احکامو پسې نه ګرځي.