Suurah Al-An'aam — Aayad 126

Macnaha Erayada:

• ṣiraaṭ (صراط): waddo, dariiq.
• mustaqiim (مستقيماً): toosan, aan qallooc lahayn.
• faṣṣalnā (فصّلنا): waan caddaynay, waan faahfaahinay.
• yadhdhakkarūn (يذكّرون): kuwa wax waano qaadanaya, kuwa garasho iyo caqli fiican leh.

Tafsiirka:

Kan aad ku sugan tahay, Nabiyow, waa diinta Eebahaa kuu soo dajiyay, waana waddada toosan ee Eebe uu u doortay addoomadiisa, oo aan qallooc iyo iilasho lahayn. Waa waddada u horseedda raalli ahaanshaha Eebe iyo Jannadiisa. Dhab ahaan baannu u caddaynay Aayaadka iyo caddeymaha kuwa wax garan kara, kuwa caqligooda u adeegsada, kuwa wax waano qaata oo fahmi kara. Waxaannu u faahfaahinay xujaha iyo caddaymaha si ay u gartaan in Eebe uun yahay kan wax kara, isaga uunna cibaado la baan yahay. Kuwa aan caqligooda u adeegsan wax waano qaadashada, kuma anfacaan Aayaadka iyo caddaymaha, laakiin kuwa garashada leh waxay ka faa'iidaystaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Diinta Islaamku waa waddada toosan ee Eebe, oo nolosha dadka ka dhigta mid nidaamsan oo farxad iyo nabadgalto leh, adduun iyo aakhiraba.
2. Eebe wuxuu u soo dejiyay dadka Aayaad cad oo faahfaahsan, si aanay ugu cudurdaar san wax garasho la'aan.
3. Waxaa lagu baraarujinayaa dadka inay caqligooda iyo fahankooda u adeegsadaan, waayo waa lagama maarmaan si ay u gartaan xaqa oo ay ugu dhaqmaan.
4. Aayaddu waxay ku dhiirigelinaysaa dadka inay Qur'aanka akhriyaan oo ay ka fikiraan macnihiisa, maxaa yeelay waa waddada u horseedda guusha iyo liibaan.